وما جواب میدیم : بچه که ناز ونفسه یکیش خوبه دوتاش بسه
وچند عکسدراین زمینه
خیلی وقتها اخبار احساس متناقضی را در ما ایجاد میکند برای نمونه مهر مینویسد.
نرخ امید به زندگی در تهران به 5/72 سال رسید
استاد جمعیت شناسی دانشگاه تهران اعلام کرد که نرخ امید به زندگی در تهران به 5/ 72 سال رسیده که نسبت به نرخ امید در کشور حدود دو سال بیشتر است.
دکتر محمد میرزایی گفت: نرخ امید به زندگی در کشور 70 سال است که در 30 سال گذشته 40 سال بیشتر شده با این حال فاصله ای 10 ساله با کشورهای دیگر در خاورمیانه و اروپا داریم.
در سال 55 نرخ امید به زندگی نزدیک به 56 سال بود اما این آمار در سال 88 به 70 سال رسیده است.
میرزایی با اشاره به این که دلیل فاصله 10 ساله ایران با دیگر کشورهای جهان وضعیت رفاهی است، گفت: وضعیت بهداشت رو به بهبود است اما وضعیت رفاهی همچنان نامطلوب است.
پژوهشگر مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران ادامه داد: اکنون بیشتر جوانان ما که قشر گسترده ای از کشور را تشکیل می دهند با مشکلات مربوط به مسائل رفاهی دست به گریبانند که این مساله سبب کاهش رشد در نرخ امید به زندگی می شود.
به گفته وی، 50 درصد شیوه زندگی، 20 درصد عوامل محیطی متاثر از زندگی، 10 درصد خدمات درمانی و 20 درصد موارد ژنتیکی از جمله شاخصه هایی هستند که در سلامت انسان تاثیر گذارند.
وباز در همین صفحه مینویسد:
سن سکته در ایران به مرز 32 سالگی رسیده است
نایب رئیس انجمن پزشکان عمومی کشور با اشاره به تغییر شیوه زندگی و افزایش بیماریهای قلبی و عروقی در شهرهای بزرگ، گفت: سن سکته قلبی در ایران به مرز 32 سال رسیده است.
دکتر مسعود مسلمی فرد با اشاره به زندگی ماشینی در شهرها و تغییر شیوه غذایی شهرنشینان گفت: متاسفانه وضعیت زندگی در شهرهای بزرگ کشور به گونه ای است که شهروندان برای انجام کارهای خود با کمبود وقت مواجه می شوند و ناگزیر هستند که برخی از فعالیتهای خود را محدود کنند.
بررسیهای پزشکی نیز نشان می دهد تا سال 2020 میلادی 70 درصد از موارد مرگ و میر نوجوانان کشورهای در حال توسعه از جمله ایران ناشی از مصرف تنباکو، چاقی و فشارهای عصبی است.
مسلمی فرد از پرخوری و بدخوری به عنوان یکی از گرفتاریهای زندگی شهری نام برد و افزود: مصرف فست فودها و غذاهای آماده که کالری کمتری دارند، باعث شده که میزان پرخوری در شهرهای بزرگ از جمله تهران افزایش یابد که این موضوع سلامت شهروندان را تهدید می کند.
بیماریهای قلبی و عروقی همچنان به عنوان اولین علت مرگ و میر در ایران محسوب می شود به طوری که روزانه حدود 300 نفر در اثر ابتلا به این بیماریها در کشور فوت می کنند.
به گفته نایب رئیس انجمن پزشکان عمومی کشور، آلاینده ها، ترافیک و دغدغه تامین هزینه های زندگی از دیگر علل افزایش بیماریهای قلبی و عروقی و کاهش سن سکته است.
بررسیهای سازمان جهانی بهداشت نشان می دهد بیش از 50 درصد مرگ و میرها در منطقه خاورمیانه ناشی از بیماریهای عروق کرونر است و حدود 70 درصد هزینه های بهداشتی و درمان کشورهای این منطقه که ایران نیز جزو آن است صرف بیماریهای قلبی و عروقی می شود.
مسلمی فرد گفت: استرس، اضطراب، آلاینده ها و تغییر عادات غذایی در شهرهای بزرگ باعث افزایش بیماریهای قلبی و عروقی و کاهش سن سکته شده است به طوری که سن سکته قلبی به حدود 35 تا 32 سالگی رسیده است
شما چه احساسی دارید....
برخي نهادها وسازمانهاي دولتي همچنان روند جنجالي خود را ادامه مي دهند. «سازمان ملي جوانان» نيز از اين فراز وفرودها بي
نصيب نمانده است. چنانکه در سال گذشته طرحهاي گوناگوني تنها در حوزه ازدواج جوانان نظير ساماندهي مراکز همسريابي و اختصاص سهميه 20 درصدي ورود به دوره هاي تحصيلات تکميلي براي متاهلان و...از سوي اين نهاد مطرح شد.
در همين حال اعلام خبر شگفت آور لزوم ارائه گواهينامه تخصصي ازدواج در هنگام خواستگاري، در پايان سال گذشته موج ديگري را پديد آورد و به مباحث جديد دامن زد.
در اين خبر فارس به نقل از محسن زنگنه، رئيس سازمان جوانان استان تهران آمده بود: با راه اندازي سامانه الکترونيکي ازدواج، به جواناني که اين دوره ها را با موفقيت طي کنند، گواهينامه تخصصي «ازدواج» اعطا مي شود.
وي درادامه اظهارداشته است: به دنبال اين هستيم که تا 2 سال آينده اگر پسري به خواستگاري دختري رفت، دخترخانم «به شرطي» جواب بدهد که خواستگار اين دوره ها را گذرانده باشد.
وي همچنين تصريح کرد: اين سامانه آموزشي داراي سه دوره مختلف آموزشي قبل از ازدواج، مهارتهاي حين ازدواج و پس از ازدواج را شامل مي شود.
وي با بيان اينکه؛ در پايان هر هفته آزموني از متقاضيان گرفته مي شود، گفت: پس از پايان دوره که حدود 3 ماه است، کساني که موفق شوند گواهينامه معتبر دريافت مي کنند.
نامعقول و غير منطقي
اين اظهارات البته واکنشهاي مختلفي را در پي داشت.
عفت شريعتي عضو هيات رئيسه کميسيون اجتماعي مجلس در گفتگو با يکي از خبرگزاريها، با انتقاد از عملکرد سازمان ملي جوانان طرح ارائه گواهينامه ازدواج را اقدامي غيرمنطقي و نامعقول دانست واظهار داشت: منطقي نيست که سازمان ملي جوانان به دنبال آن باشد که گواهينامه ازدواج اعطا کند و در صدد آن باشد که داشتن اين گواهينامه را براي جواناني که قصد تشکيل زندگي مشترک دارند تا دو سال آينده الزامي کند.
اين نماينده مجلس درادامه مي افزايد: خوب است اين سازمان به عنوان يک دستگاه فرهنگي به دنبال فرهنگ سازي در زمينه استحکام خانواده ها و مسؤوليت پذيري جوانان در زندگي مشترک باشد. اما قابل پذيرش نيست به جوانان گواهينامه ازدواج ارائه کند و آنها را ملزم کند براي ازدواج حتما کلاسهاي مورد نظر اين سازمان را بگذرانند.
شريعتي تصريح مي کند: اگر سازمان ملي جوانان قصد دارد به دختران و پسران جوان در زمينه ازدواج مشاوره بدهد بايد با دانشگاهيان، صاحب نظران حوزه جوانان و ازدواج و همچنين حوزه هاي علميه مشورت کند و نمي تواند به طور مستقل در اين زمينه وارد عمل شود.او همچنين تأکيد مي کند: با اينکه شايد سازمان ملي جوانان قصد خير داشته است، اما معيارهاي ارائه شده در زمينه ازدواج توسط يک سازمان هيچ کمکي به جوانان در زمينه انتخاب همسر مناسب نمي کند.
پيش از اين نيز داريوش قنبري نايب رئيس فراکسيون جوانان مجلس شوراي اسلامي در اين باره گفته بود: يکي از کارهايي که در سازمان ملي جوانان در حال انجام است برگزاري کلاسهاي آموزشي براي جوانان در زمينه ازدواج است که بعد از آن هم قرار است گواهينامه ازدواج براي داوطلبان صادر شود اين اقدام سازمان ملي جوانان مضحک است. چون حتي اگر فرض را بر اين بگذاريم که سازمان ملي جوانان سرفصلهاي خود را هم تغيير دهد و جواني با موفقيت اين کلاسها را بگذراند و بتواند گواهينامه ازدواج اخذ کند، وقتي زيرساختهاي لازم براي ازدواج در کشور وجود ندارد و جوانان نمي توانند ازدواج کنند، اين گواهينامه ها به چه دردي مي خورد.
جوادآرين منش ديگر نماينده مجلس شوراي اسلامي نيز در اين باره به گزارشگر ما مي گويد: با بررسي چالشهاي خانواده هاي امروزي بايد پذيرفت؛ فعاليتهايي همانند مشاوره و آموزشهاي پيش از ازدواج براي تشکيل خانواده هاي پايدار ومطابق با آموزه هاي اسلامي ارزشمند مي باشد، اما صدور گواهينامه ازدواج، بدين صورتي که مطرح مي شود چندان توجيهي ندارد. به هرحال، با الزام آور کردن اين مساله نمي توان در تحکيم خانواده کوشيد، بلکه نيازمند کارهاي فرهنگي واجتماعي زيربنايي هستيم.
با آمار دادن مشکلي حل نمي شود
واکنشها به اين طرح تنها به صحن مجلس خلاصه نشده وکارشناسان را نيز به اظهار نظر واداشت.
دکتر مصطفي اقليما با بيان اينکه اين روند در هيچ کشوري مرسوم نيست، مي گويد: چنانچه فردي قصد ازدواج داشته باشد توان تصميم گيري براي زندگي خود را دارد و اگر نياز به مشاوره داشته باشد افراد متخصص و کارآمدي وجود دارند که مشورت بگيرند، اما نيازي به اجبار نيست. چنانچه فردي قابليت کافي را نداشته باشد، نه اين کلاسها و نه هزار کلاس آموزشي ديگر صلاحيت علمي افراد را ارتقا نمي دهد و شخصيتهاي روحي آنها را تغيير نمي دهد.
وي همچنين معتقد است: سازمان ملي جوانان متاسفانه به جاي رفع علتها همواره به دنبال معلولهاست که صورت مسأله را پاک کند.
دکتر شهلا کاظمي پور، معاون پژوهشي مرکز جمعيت شناسي آسيا و اقيانوسيه نيز با تأکيد براينکه باتوجه به شرايط گذار جامعه ما نيازمند آموزش ازدواج به جوانان هستيم، مي گويد: ازدواج از مباحثي است که در شرايط گذار تحت تأثير تغييرات زندگي قرار مي گيرد از اين رو تمام سازمانها ونهادها چه اجرايي يا برنامه ريزي بايد در اين مقوله مشارکت داشته باشند .البته اين مشارکت بايد با نگاه پژوهشي و بسترسازي باشد نه آنکه به برنامه ريزي خلاصه شود.
اين استاددانشگاه درادامه به گزارشگر ما مي گويد: گرچه همين مقدار شرايط آموزشي ومشاوره ها در جامعه ما بهتر از هيچ است، اما بايد اين آموزشها را پيش از سن ازدواج وخواستگاري در اختيار جوانان قرار دهند، زيرا مقوله فرهنگ سازي با يک يا دوروز فعاليت ميسر نمي شود. در ضمن به دليل پيچيدگي اين بحث، که شامل مراسم و هزينه ها و... مي باشد بايد کارهاي زيربنايي فرهنگي در جامعه انجام شود، زيرا در ازدواج سي در صد مسائل به جوانان وهفتاد درصد ديگر به خانواده وجامعه مربوط مي شود.
دکتر کاظمي پور مي افزايد: تا مسأله ازدواج مطرح مي شود يکي، دو سازمان اعلام مي کنند وام مي دهند، کلاس مي گذارند و...بعد از مدتي آمار مي دهند که چه فعاليتهايي انجام شده است در حالي که به اين قضيه بايد با نگاهي پژوهشي وعلمي توجه شود .من در اين باره تحقيقات ملي انجام دادم، اما تنها اين بررسيها کافي نيست، بلکه بايد راهکارهاي ارائه شده اجرايي شود.
وي با تاکيد براينکه اگر کارهاي فرهنگي زيربنايي انجام شود تا ده سال ديگر مشکلات ازدواج حل خواهد شد، خاطر نشان مي کند: يکي از مسائل خانواده هاي ما ازدواج است، ازهمين رو با حضور کمرنگ يک سازمان نمي توان تمام مشکلات زنان وخانواده را رفع کرد. بنابراين براي حل مسائل بايد به وزارت خانواده فکرکنيم، زيرا نمي توان پذيرفت مساله ازدواج حل مي شود و خانواده هاي پايدار تشکيل مي گردد، بدون اينکه ما به زنان سرپرست خانوار، کودکان کارو...فکر کنيم.
طبق معمول رسانه ها مقصرند
باتوجه به حرف وسخنهاي بي شمار در اين باره، نمي توان سخنان متوليان و آگاهان اين طرح را ناديده گرفت.
مجيد اميدي شهرکي مديرکل فرهنگي وتربيتي سازمان ملي جوانان کشور، با اظهارناخشنودي از انعکاس نادرست اين طرح؛ در برخي رسانه ها به گزار شگر ما اظهار مي دارد: اين مقام مسوول در سخنان خود، بيان کرده بود که، «اميدوارم وآرزو مي کنم که تمام جوانان اين دوره هاي آموزشي را سپري کنند». البته اين مقوله آرمان وخواسته همه ماست. زيرا انسانها در تمام برهه هاي زندگي نيازمند آموزش مهارتهاي گوناگون در طول حيات خود هستند و ما در سازمان ملي جوانان نيز به دنبال نهضت آموزشي و فراگير براي همگان هستيم.
وي ادامه مي دهد: با آموزشهاي پيش از ازدواج سعي داريم، ضمن تاييد حق انتخاب از سوي جوانان، دانش انتخاب مناسب را براي تشکيل زندگي پايدار نيز به آنان آموزش دهيم، زيرا چنانچه افراد بدون آگاهي وارد زندگي مشترک شوند، بازگشت وجبران اشتباهات اين مسير به سادگي ساير امور نيست وصدمات بسياري را وارد مي کند.
بنابر يک آمارگيري از کاربران اينترنت که در سال گذشته توسط مرکز آمار ايران انجام شد، از مجموع 18/8 ميليون خانوار کشور،در حدود نيم ميليون خانوار معادل 26/5 درصد در محل سکونت و يا در مکانهاي ديگر از اينترنت استفاده کرده اند. البته اين سهم براي خانوارهاي شهري کشور بيش از 34/1 درصد وبراي خانوارهاي روستايي کشور حدود 8/8 درصد بوده است.
با توجه به اين مسأله، آيا آموزش مجازي ازدواج مي تواند کار آمد باشد؟
اميدي شهرکي با اشاره به وضعيت دنياي مجازي براي جوانان به گزارشگرما مي گويد:از آنجا که حدود 99 درصد سايتهاي همسريابي يا عناوين مشابه که در اختيار جوانان مي باشد؛ فضاهايي نا امن وانحرافي مي باشند چرا ما به شيوه مطمئن از اين فضا استفاده نکنيم؟
وي درادامه مي افزايد: ما درتلاشيم از تمام ظرفيتهاي خود در جهت آموزش افراد جامعه، استفاده کنيم. براي نمونه، دوسال است -مصادف با ايام ذي الحجه وروز ازدواج- در سراسر کشور نمايشگاه کتاب با موضوع ازدواج وخانواده برگزار مي شود .همچنين نرم افزارهاي گوناگوني توليد کرده ايم.
اميدي باتاکيد برمباحث آموزشي، مهم ترين مشکل جامعه را رشد طلاق دانسته و مي گويد: بيشترين آمار طلاق در سال گذشته مربوط به زندگيهايي مي شد که يک سال از ازدواجشان هم نگذشته بود ودرواقع در «دوره صفر زندگي» بودند.
اين در حالي است که از سوي صاحب نظران دلايل متعددي نظير مسائل زيستي و اقتصادي دراين امر دخالت دارند.
البته در حال حاضر نيز دوره آموزشي مختصري وجود دارد؛ پس چرا اين آموزشها نقش موثري در کاهش طلاق نداشته است؟
اميدي به گسترش اين آموزشها اشاره کرده ومي افزايد: قرار است آموزشهاي اجباري که پيش از اين، توسط وزارت بهداشت انجام مي شد و 4 ساعت بوده به 16 ساعت ارتقا پيدا کند.
وي در ادامه در پاسخ به اينکه، شنيده مي شود قرار است طرح ارائه گواهينامه ازدواج، براي بازنگري به شوراي اجتماعي واگذار شود، مي گويد: اين اطلاعات نادرست است و مسووليت اين طرح از سوي رئيس جمهور به سازمان ملي جوانان واگذار شده است.
طرحي ديگر
گرچه نمي توان منکر تأثير برنامه ريزيهاي آموزشي در ثبات زندگي مشترک شد. اما از مسايل قابل تأمل در اين باره، وجود تعدد برنامه ها، سياستها وحتي دستگاه هاي متولي گوناگون است.
چنانکه شاهديم در حالي که هنوز از آئين نامه اجرايي «قانون تسهيل ازدواج» خبر چنداني نيست،رسانه ها اعلام کرده اند: بر اساس تصميم شوراي اجتماعي وزارت کشور طرح «ازدواج آسان» بزودي توسط شوراي مزبور ،اجرا مي شود.
بايد ديد طرح جديد سازمان ملي جوانان براي حل ريشه اي! مشکل ازدواج چيست؟
| بيشترين طلاق ها در نقطه صفر رخ مي دهد | |
|
روزنامه قدس: مديرکل فرهنگي و تربيتي سازمان ملي جوانان با بيان اينکه 13/5 درصد طلاق هاي سال 88 در زمان صفر ازدواج رخ داده است به خبرنگار ما، گفت: بيشترين طلاق ها در ازدواج هايي است که هنوز زندگي مشترک را آغاز نکرده و کمتر از يک سال عمر دارند. مجيد اميدي شهرکي، با بيان اينکه 13/5 درصد طلاق هاي سال گذشته، در زمان صفر ازدواج رخ داده است، اظهار داشت: اين به اين معني است که اين افراد هنوز زندگي مشترک خود را آغاز نکرده يا کمتر از يک سال است که زندگي مشترکشان را شروع کرده اند. وي گفت: 50 درصد طلاق هاي ثبت شده در سال گذشته مربوط به زوج هايي هستند که صفر تا 5 سال سابقه زندگي مشترک آنها است. مديرکل فرهنگي و تربيتي سازمان ملي جوانان همچنين افزود: زوج هايي که در صفر ازدواج، از يکديگر جدا شده اند، 10/35 درصد مي باشند. وي در ادامه اظهار داشت: افرادي که يک سال با يکديگر زندگي کرده اند نيز 7/37 درصد آمار طلاق را به خود اختصاص داده اند. اميدي شهرکي در ادامه گفت: اين آمار نشان مي دهد خيلي از ازدواج ها به واسطه عدم شناخت و نگاه غير واقعي به زواياي زندگي، پس از 2 يا 3 ماه به طلاق ختم شود. | |
|
| |
شعر متولد می شود
تو سیب کال امیدی! نچینمت خوب است
گمان نمی کنم اینجا به جز تو بشناسند
بگو چگونه سراغی بگیرمت خوب است؟!
همیشه معتقدی تو که دوری از هردست
همان که من ته فنجان کشیدمت خوب است!
نگو خدا که بخواهد! خودت که می دانی!؟
در این سکوت هیاهو شنیدمت! خوب است!؟
زهرا رسول زاده
حتمال ابتلا به پوکي استخوان بسته به سن، نوع بدن، ميزان هورمون استروژن، ترکيب ژنتيکي، نژاد، سبک زندگي، ميزان فعاليت جسمي، رژيم غذايي و ابتلا به برخي از بيماريها متفاوت است. زنان به طور خاص بيشتر در معرض پوکي استخوان هستند. زيرا در چند سال ابتداي پس از يائسگي با ميزان سريعي دچار تحليل رفتن استخوانها ميشوند. پيشگيري بايد مدتها پيش از يائسگي شروع شود اما علاوه بر مصرف کافي کلسيم و ويتامين D ورزش اساس پيشگيري از پوکي استخوان است. ورزش نه تنها مانع از تحليلرفتن استخوان مي شود، بلکه توانايي حفظ تعادل و هماهنگي را بهبود ميبخشد و عضلاتي را که ما براي قائم ايستادن به آن تکيه ميکنيم، تقويت ميکند. اين اثرات مثبت ورزش، به پيشگيري از سقوط که يکي از علل اصلي شکستگيها است کمک ميکند. شکستن لگن، به خصوص در زنان سالمند، ممکن است به معلوليت دايمي، افسردگي و نياز به مراقبت طولانيمدت منجر شود.
8 تمرين براي استحکام بخشيدن
به استخوانهاهنگامي که فشار روي استخوان تحميل ميکنيد، استخوان با محکم و متراکمتر شدن پاسخ ميدهد. تحميل وزن يا مقاومت در برابر وزن- فعاليتي که در آن بايد در مقابل نيروي جاذبه عمل کرد- رشد بافت جديد استخواني را تحريک ميکند. استخوانهايي که وزن بر آنها تحميل ميشود، عمدتا در پنجه و ساق پا قرار ميگيرند و به فعاليتهايي مانند پيادهروي، دويدن آرام، فوتبال بازي کردن و بالا رفتن از پلهها پاسخ ميدهند. شنا کردن براي تناسب کلي اندام خوب است، اما يک ورزش تحميلکننده وزن نيست و توده يا تراکم استخواني را بهبود نميبخشد.
ورزشهاي مقاومتي يا ورزشيهايي که با وزنهها يا فنر انجام ميشوند، ميتوانند اثر بيشتري بر استخوان داشته باشند، تا ورزشهاي تحميلکننده وزن. اين ورزشها از طريق عضلات و تاندونها بر استخوانها فشار ميآورند. هر چه عضلات قويتر ميشوند، با شدت بيشتري استخوانها را ميکشند و به ساختن توده استخواني کمک ميکنند. اين چند تمرين بر گروههاي عضلات در پايينتنه اثر ميکنند و ميتوانند باعث استحکام استخوانهاي لگن شوند:
ايستادن روي صندلي
يک صندلي را به ديوار تکيه دهيد. در جلوي صندلي بنشينيد. زانوهايتان خم شده باشد و کف پاهايتان را صاف روي زمين بگذاريد. در وضعيت نيمه خميده به طوري که بازوهايتان متقاطع و دستهايتان روي شانههاي باشد، به پشت صندلي تکيه دهيد. در حالي که سر و گردن و کمرتان را صاف نگهداشتهايد، بالاتنهتان را به جلو بياوريد و بعد به تدريج از روي صندلي بلند شويد. مدتي در اين حالت بمانيد. بعد دوباره به آهستگي روي صندلي بنشينيد و به وضعيت اوليه خود بازگرديد. اين حرکت را 8 تا 15 بار تکرار کنيد. استراحت کنيد و دور دوم تمرينها را انجام دهيد. هنگامي که آمادگي بدني بيشتري پيدا کرديد، در هر دستتان يک وزنه بگيريد و دستهايتان را به صورت متقاطع روي سينه قرار دهيد.
فشار رو به جلوي لگن
بايستيد و پاهايتان را به اندازه عرض لگن از هم جدا کنيد. براي اطمينان از اينکه ميتوانيد تعادلتان را حفظ کنيد، يک ميز يا پيشخوان را در دست بگيريد. پاي راستتان را جلو بگذاريد و پاشنه پاي راستتان روي زمين محکم کنيد. زانوي راستتان بايد به طور مستقيم بالاي قوزک پايتان باشد، نه جلوتر از آن. پاي عقبيتان را با پنجهاش روي زمين قرار دهيد. سر، گردن، پشت و لگنتان را در به صورت قائم و در يک خط قرار دهيد. بدنتان را پايين بياوريد تا زماني که ران راست شما تقريبا موازي با کف زمين قرار بگيرد (زانوي پاي عقبيتان پايينتر قرار خواهد گرفت). نگذاريد که مفصل راست لگنتان پايين سطح زانوي راست قرار گيرد. مدتي در اين حال بمانيد. با فشار به عقب، به وضعيت شروعتان بازگرديد. همين کار را با طرف چپ بدنتان انجام دهيد. بعد دوباره اين حرکات را تکرار کنيد تا زماني که با هر طرف بدن 8 بار آن را انجام دهيد وقتي که آمادگي بدني بيشتري پيدا کرديد، بازوهايتان را در کناره بدنتان يا در جلويتان نگهداريد يا سعي کنيد در دستتان وزنه بگيريد.
چمباتمبه زدن با دمبل
بايستيد، به طوري که پاهايتان به اندازه عرض شانههايتان از هم فاصله بگيرد. در حالي که بازوهايتان در کناره بدنتان و کف دستهاي تان رو به بدنتان قرار دارد، در هر دستتان يک وزنه بگيريد. به آرامي روي زانوهايتان خم شويد و باسنتان را به اندازه 20 سانتيمتر يا بيشتر پايين بياوريد (اما نگذاريد که لگنتان پايينتر از سطح زانوها قرار بگيرد). مدتي به اين حال بمانيد. به آرامي به وضعيت شروع بازگرديد. 8 تا 15 بار اين حرکت را تکرار کنيد. استراحت کنيد و بعد دوباره اين تعداد حرکات را انجام دهيد. هنگامي که آمادگي بدني بيشتري پيدا کرديد، وزن وزنهها را افزايش دهيد. همچنين ميتوانيد اين تمرين را با نگهداشتن وزنههايي که در دست داريد در سطح گوشها، درست بالاي شانهها انجام دهيد.
باز کردن لگن
يک نوار وزنهدار روي قوزک پايتان بپوشيد. در 40 سانتيمتري پشت صندلي بايستيد. براي حفظ تعادل دستتان را به پشتي صندلي بگيريد. تنهتان را به اندازه 45 درجه خم کنيد و به آهستگي پاي راستتان را بهطور مستقيم از پشتتان بالا ببريد.تا جايي که ميتوانيد بدون خم کردن زانويتان پا را بالا ببريد يا اينکه روي صندلي بيشتر خم شويد. به آرامي پايتان را پايين بياوريد و به وضعيت شروع بازگرديد. 8 تا 15 بار تکرار انجام دهيد. همين کار را با پاي چپتان انجام دهيد. استراحت کنيد و يک دور ديگر اين حرکات را انجام دهيد.
بلند کردن پا از پهلو
نوار وزنه را روي قوزک پايتان بپوشيد. پشت صندليتان بايستيد، در حالي که پاهايتان کنار هم قرار گرفته است. براي حفظ تعادل، پشتي صندلي را به دست بگيريد. در حالي که پاهايتان را روبهرويتان قرار دارد، به آرامي پاي راستتان را از پهلو بالا ببريد، تا زماني که حدود 20 سانتيمتر از زمين فاصله بگيرد. 8 تا 15 بار اين کار را تکرار کنيد. همين کار را با پاي چپتان انجام دهيد. استراحت کنيد و يک دور ديگر تمرينها را انجام دهيد.
خم کردن لگن
نوار وزنه را روي قوزک پا بپوشيد. روي يک تشک به پشت دراز بکشيد، طوري که زانوهايتان خم شده و هر دو پايتان صاف روي کف زمين قرار داشته باشد. کف دستهايتان را روي استخوانهاي لگن قرار دهيد. عضلات شکمتان را سفت کنيد و به آرامي زانوي راستتان را به سمت قفسه سينهتان بالا ببريد، تا زماني که پاي راستتان حدود 30 سانتيمتر از کف زمين فاصله بگيرد. به آرامي پايتان را پايين بياوريد. مفاصل لگن در دو طرف را در يک سطح قرار دهيد (اين کار به فعال شدن عضلات شکم کمک ميکند) و کمرتان را به تشک بچسبانيد. 8 تا 15 بار اين حرکت را تکرار کنيد. همين حرکت را در طرف چپ هم انجام دهيد. استراحت کنيد و يک دور ديگر اين حرکات را انجام دهيد. هنگامي که آمادگي بدنيتان بيشتر شد، اين تمرين را بدون خم کردن زانو و با نگهداشتن ساق پا در حالت مستقيم انجام دهيد. در حالي که زانوي پاي راستتان خم شده است و کف پاي راستتان روي کف زمين قرار دارد، ساق پاي چپتان را راست کنيد، به طوري که روي کف زمين قرار بگيرد. بعد در حالي که ساق پاي چپتان در حالت مستقيم قرار دارد، آن را بلند کنيد تا زماني که زانوي اين پا به سطح زانوي خمشده برسد.
بالا آوردن پشت
به صورت روي تشک دراز بکشيد، بهطوري که زانوهايتان راست باشد و رانهايتان روي تشک قرار گرفته باشد. بازوي راستتان را موازي بدنتان قرار دهيد، به طوري که کف دستتان رو به بالا باشد. بازوي چپتان را باز کنيد و به طور صاف بالاي سرتان قرار دهيد، به طوري که کف دستتان رو به پايين باشد. در حالي که بينيتان را به سمت پايين نگهداشتهايد، به آرامي ساق پاي راستتان و بازوي چپتان را از زمين جدا کنيد ( و تا جايي که ميتوانيد آنها را بالا ببريد). سعي کنيد که دست و گردنتان با بازويتان در يک خط قرار گيرد. مدتي به اين حالت بمانيد و بعد به آرامي به وضعيت شروع بازگرديد. 8 تا 15 بار اين کار را تکرار کنيد. همين تمرين را با ساق پاي چپ و بازوي راستتان تکرار کنيد. مدتي استراحت کنيد و يک دور ديگر اين حرکات را انجام دهيد. هنگامي که آمادگي بدني بيشتري پيدا کرديد، سعي کنيد هنگام بلند کردن بازو و ساق پا، شانهها و بخش بالايي قفسه سينهتان را هم بالا ببريد.
کشش لگن
هميشه بايد پس از انجام تمرينهاي تحميلکننده وزن يا مقاومتي، تمرينهاي کششي انجام دهيد. اين تمرين کشش خوبي به عضلات لگن وارد ميکند. روي پشتتان دراز بکشيد، در حالي که زانوهايتان خم شده است و پاهايتان صاف روي زمين قرار گرفته است. در همه مدت شانههايتان را روي زمين نگهداريد. به آرامي هر دو ساق پايتان را به يک طرف پايين بياوريد، در حالي که زانوهايتان در کنار هم قرار دارد و سرتان را به طرف مخالف بچرخانيد. بايد کشش را در طول عضلات لگن و پهلويتان حس کنيد. براي 20 تا 30 ثانيه به اين حالت بمانيد. زانوهايتان را دوباره به خط وسط بازگردانيد و اين کار در طرف ديگر بدن تکرار کنيد.
خوشبختی در ایلام
زنی است
که شکم پنجمش را هم دختر زاییده
روی نفت خوابیده
کبریت زیر سرش می گذارد
خوشبختی در تهران
زنی است
که ۲۰۶ نقره ای دارد
و دنبال جای پارک می گردد
از اینجا تا تهران
۸۰۰ کیلومتر راه است
* جلیل صفربیگی
همیشه همیشه
فقط یک کلمه است
یک کلمه
" آه"
| فانوس | |
|
|
ما چون گرگ روبه هم می خوابیم
چشم درچشم
من وغم
طنين زنگ تلفن در خانه مي پيچد. زن گوشي را بر مي دارد و شروع به صحبت مي کند. مرد که روي مبل نشسته و مشغول جدول
حل کردن است نگاهي به ساعت مچي اش مي اندازد و با ژستي تمسخرآميز سر را تکان مي دهد...
در باور بسياري از افراد زنان پرحرف تر از مردان هستند. اما اين تصور تا چه حد درست است؟
مجتبي- ي 18 ساله با لبخند اين نظر را تأييد کرده و مي گويد: در بين اطرافيان من زنان بيشتر حرف مي زنند. هر وقت خويشاوندان دور هم جمع مي شوند؛ آنها را فقط مشغول حرف زدن مي بينم.
احمدي 34 ساله نيز زنان را پرحرف مي داند و با طنز مي گويد: من زناني را مي شناسم که آن قدر پر حرفند که حتي در تنهايي و در خواب هم حرف مي زنند.
با اين حال، مريم- الف، کارشناس مطالعات خانواده، اين ذهنيت را نادرست خوانده و اظهار مي دارد: به نظرم اين تصور برگرفته از شرايط فرهنگي، اجتماعي و همچنين وضعيت شخصيتي افراد است. البته پيش زمينه هاي ذهني نيز در اين باره مؤثر است. به عنوان مثال در زندگي خانوادگي خودم من بسياري از مردان اطرافم پر حرف تر از زنان هستند.
وي ادامه مي دهد: من به دليل علاقه مندي به موضوع «تفاوتهاي زنان و مردان»، همين موضوع را بررسي کردم تا حدي که به بررسي چند رمان پرداختم و دريافتم؛ شيوه گفتگو نويسي در ميان نويسندگان زن و مرد چندان تفاوتي با يکديگر نمي کند. حتي شخصيتهاي زن و مرد در بيان گفته ها مشابه هم هستند.
بنابراين، اين گونه نيست که زن نويسنده گفتگوهاي طولاني بنويسد يا مرد نويسنده از زبان شخصيت زن پرگويي کند، بلکه نويسنده هاي ياد شده متناسب با شرايط، ديالوگها يا گفتگوهاي خود را نوشتند. در داستانهاي کوتاه هم اين مسأله را تجربه کرده ام، چنانکه داستان «تپه هايي همچون فيلهاي سفيد» نوشته همينگوي که از داستانهاي برجسته محسوب مي شود از گفتگوها ساخته شده است. از اين رو به اعتقاد من، اگر نوشتن را نوعي «سخن گفتن مکتوب» بدانيم بايد اين تفاوتها نيز در اين حوزه مشاهده شود.
تفاوت فيزيکي مؤثر است
بحريني، کارشناس روان شناسي در پاسخ به اين نظر مي گويد: تفاوتهاي جنسيتي در نوشتار با گفتار متفاوت است، زيرا بنابر پژوهشها مشخص شده مردان در نوشتار پرگوتر و به تعبير ديگر، خلاق تر از زنان هستند، اين در حالي است که زنان به دليل استفاده از هر دو نيمکره مغز؛ در گفتار چنين اند يعني مهارت کلامي بيشتري نسبت به مردان دارند، البته آنان در نوشتار مشابه مردان هستند.
وي در ادامه اضافه مي کند: به دليل بهره مندي زنان در استفاده از هر دو نيمکره مغز، چنانچه دچار سکته مغزي شوند باز هم امکان تکلم را خواهند داشت، اما مردان در صورتي که نيمکره راست مغزشان به دليل سکته؛ صدمه ببيند از نظر تکلم دچار اشکال مي شود.
مهارت کلامي، استعدادي که نکوهش مي شود
با توجه به آنچه گفته شد، آيا واقعاً زنان پر حرف تر از مردان هستند؟
حميد رضا طحانپور، کارشناس ارشد روان شناسي در اين باره مي گويد: بر اساس پژوهشهاي انجام شده زنان از سطح توانايي مهارت کلامي پيشرفته تري برخوردارند و اين تفاوت از بدو کودکي بين دختر و پسر مشهود است. به طوري که دختران خيلي سريعتر از پسران و بيشتر از آنان، از کلمات و جملات استفاده مي کنند. همچنين بر اساس بررسي هاي انجام شده معمولاً زنان سه برابر آقايان در روز صحبت مي کنند، به طوري که اگر آقايان از 14 هزار کلمه استفاده کنند، زنان بين 27 تا سي هزار واژه را به کار مي گيرند. اين نشان مي دهد مهارت کلامي زنان بيش از مردان است.
اين مشاور خانواده، در ادامه مي افزايد: يکي از استراتژيهاي زنان براي تخليه استرس و هيجانات، گفتگو و ارتباط کلامي و غيرکلامي است البته اين يک نياز براي آنها محسوب مي شود. بنابراين، زنان حرف مي زنند که فقط حرف زده باشند، به طوري که شايد در مکالمه هاي خود منظور خاصي را هم دنبال نکنند. اين در حالي است که مردان در صورت بروز مشکلات بيشتر در خود فرو مي روند و فکر مي کنند.
به عبارت ديگر، آنها به جاي گفتگوي بيروني، گفتگوي دروني دارند. اين گونه است که در شيوه «حل مسأله» مردان به سکوت و خلوت نياز دارند. حال آنکه، اگر زنان امکان گفتگو در خانواده را نداشته باشند بيشتر در معرض افسردگي قرار مي گيرند.
طحانپور، درباره تفاوت زنان و مردان در مکالمه تلفني نيز اظهار مي کند: معمولاً زنان بدون نقشه و طرح قبلي براي ارتباط خود، شروع به گفتگو مي کنند و از هر دري سخن مي گويند. به طوري که هنوز مسأله اي را تمام نکرده اند نکته بعدي را بيان مي کنند. البته در سخن گفتن از بيان جزئيات غافل نمي شوند، زيرا آنها در گفتار خود «فرآيند مدار» هستند يعني علاقه دارند يک جريان را مو به مو بيان کنند. اين در حالي است که مردان زماني به سراغ تلفن مي روند که با مسأله اي رو به رو باشند. در واقع براي حل يا طرح مسأله اي از اين ابزار استفاده مي کنند.
صاحب نظران: مردان هم پر حرف هستند
گرچه بسياري به «پر حرف بودن زنان» اعتقاد دارند، اما عده اي نيز منکر آن هستند.
برخي صاحب نظران معتقدند: مردان بيشتر حرف مي زنند. با اين حال، دختران جوان بيش از پسران جوان حرف مي زنند، که اين خود نشان دهنده توانايي گفتاري بيشتر آنهاست. ولي در گروههاي مختلط جنسي بزرگسالان، مردان راحت تر و بهتر سخن مي گويند، که شايد بتوان اين امر را به مسايل اجتماعي ربط داد.
يکي ديگر از دلايلي که باعث مي شود زنان پر حرف به نظر برسند، پرداختن به جزئيات کامل مسأله است که اين امر بر اثر نوع نگرش و ديد جزئي آنها نسبت به مطالب است.جالب آنکه گروهي از محققان در آمريکا در بررسي خود با ورود پنهاني به اتاق گپ اينترنتي 400 تن از دانشجويان دانشگاه آريزونا، متوجه شده اند تعداد کلماتي که پسران و دختران دانشجو براي محاوره اينترنتي استفاده کرده اند تفاوت چنداني با يکديگر نداشته است.
بر اساس همين پژوهش، کارشناسان روابط انساني مي گويند: درونگرا يا برونگرا بودن فرد مي تواند يکي از عوامل اصلي در تعيين پرحرفي افراد- چه زن و چه مرد- باشد.
در اين تحقيق، زنان دانشجو روزانه از 16 هزار و 215 کلمه استفاده کرده اند، در حالي که اين تعداد براي مردان دانشجو 15 هزار و 669 کلمه بوده است. بدين ترتيب، 500 کلمه تفاوت در برابر 45 هزار کلمه که نشانگر تفاوت ميان پر حرف ترين و کم حرف ترين افراد مي باشد در اين مطالعه به راحتي قابل اغماض است. زيرا پر حرف ترين مرد در اين تحقيق از 47 هزار کلمه در روز استفاده کرده بود، در حالي که کم حرف ترين فرد در گفتگوي اينترنتي روزانه خود فقط 500 کلمه بيان کرده بود.
همچنين، دکتر هال يکي از پژوهشگران در اين تحقيق؛ معتقد است: «از ميان زوجهايي که به من مراجعه کرده اند متوجه اين نکته شده ام که عامل تعيين کننده در پر حرفي افراد درونگرا يا برونگرا بودن آنهاست نه اينکه مرد هستند يا زن. منصفانه نيست که بگوييم مردها حرف نمي زنند. آيا مردهايي که به رستوران مي روند ساکت در گوشه اي نشسته اند؟»
اين کارشناس روابط زوجها، مي گويد: مشکل، حرف زدن يا نزدن مردم نيست، مشکل درست گوش نکردن به حرفهاي يکديگر است. اگر زنها بيشتر گوش مي کردند شايد متوجه مي شدند مردها کم حرف و در برقراري ارتباط کلامي ضعيف نيستند؛ مردها هم اگر درست گوش مي کردند متوجه مي شدند زنان حرفهاي پرمايه زيادي مي زنند.
رکورد 40 ساعته يک مرد
به طور حتم تصور 40 ساعت مکالمه مداوم با موبايل شگفت آور است، اما «توني رايت» اولين کسي است که توانسته 40 ساعت به طور مداوم با موبايل صحبت کند و رکورد طولاني ترين مکالمه را بشکند.
وي که اين مکالمه تلفني را با يک گزارشگر و با بيان وضعيت آب و هوا در تلويزيون شروع کرد هنگامي که رکورد را شکست هنوز مشغول صحبت بود! رکورد قبلي طولاني ترين مکالمه توسط يک سوئيسي با 39 ساعت و 18 دقيقه و 24 ثانيه زده شده بود.
کلام آخر
گرچه نمي توان تفاوتهاي ميان زنان ومردان را ناديده گرفت، اما نمي توان وجود اين تفاوتها را نشانه قوت يا ضعف دانست. همچنين با توجه به شتاب انکارناپذير در بروز تحولات نمي توان نظرات و پژوهشها را کاملاً قطعي و غيرقابل تغيير دانست، از اين رو هنوز هم «حکايت پر هياهوي زنان پر حرف» همچنان مي تواند ادامه داشته باشد.
طحانپور در همين زمينه مي گويد: بسياري از رفتارهاي ما به طور اکتسابي شکل مي گيرد. براي نمونه، خانمهايي که درونگرا هستند و کمتر به بيان مسايل خود مي پردازند متأثر از فضاي اطراف آموخته اند به راحتي از مسايل خود سخن نگويند و به دنبال همين يادگيري، درونگرايي را پيش گرفته اند. از همين رو وجود مردان پر حرف يا زناني که کوتاه سخن مي گويند چندان عجيب نيست.
| *** | |
|
|
مردی با حضور در دادگاه خانواده شهید محلاتی، دادخواستی را به قاضی این مجتمع ارائه کرد.
این مرد در حضور قاضی شعبه 231 مدعی شد که همسرش منزل را به بهانه واهی ترک کرده است و اکنون نفقه میخواهد.
وی ادامه داد: او فقط نفقه و طلاق میخواهد؛ من میخواهم او را طلاق دهم و با دخترخاله خود ازدواج کنم در واقع من هیچ حسی نسبت به او ندارم؛ همسرم بیماری روانی و افسردگی دارد.
این مرد افزود: من ابتدا عاشق همسرم بودم ولی به مرور از او متنفر و خواهان دوری از او شدم و او را همسر خود نمیدانم و مانند یک دوست با او رفتار میکنم.
وی بار دیگر در مقابل قاضی شعبه 231 این مجتمع مدعی شد: دخترخاله من هر روز به منزل ما میآید و من از قبل او را دوست داشتم و به او پیشنهاد ازدواج دادهام ولی او گفته است در صورتی که زنم را طلاق دهم، این پیشنهاد را قبول میکند.
قاضی این شعبه، 2 روز گذشته همسر این مرد را به دادگاه احضار کرد اما زن با امتناع از حضور در دادگاه اعلام کرد: بود یا نبود این مرد برایش فرق نمیکند.
به دلیل عدم تمکین، نفقهای به همسر این مرد تعلق نگرفت و حکم طلاق به صورت غیابی از سوی قاضی شعبه 231 این دادگاه صادر شد.
من از بی وطنی می ترسم