چند خط میان زندگی

رضوان
چند روزه که به صحبتهات فکر مي کنم. هر چند هنوز هم خودم کاملاً اونا رو درک نکردم. گفته بودي: «رضايت از خود، ديگران و حتي از خداوند باعث آرامش در زندگيه... وقتي آدما احساس رضايت مي کنن انگار توي بهشت زندگي مي کنن... اين همون «رضوانه» قسمتي از بهشت موعود...»

رفتارها
زن ميانسالي مي گفت: «براي قضاوت درباره ديگران بايد رفتارشون رو ملاک قرار داد نه حرفها شون رو...»

همه آدما سودمندن
جايي از کيم وو چونگ مدير کمپاني دوو خوندم: «هيچکس اونقدر بي فايده نيس که نتونه به ديگري کمک کنه و هيچکس هم نيس که هيچوقت بي نياز از کمک ديگران باشه.»