توسط محبوبه علی پور
| چهارشنبه هفتم بهمن ۱۳۹۴ |
دغدغه های هنرمندانه برای بحرانهای محیط زیست
چند سالی است که حال زمین ما خوب نیست وآدمها یی هستند که سعی می کنند این دغدغه به جا را به جامعه گوشزد کنند. مسعود نیکدل ؛ کارشناس ارشد هنراسلامی و مجسمه ساز که چند پروژه در زمینه بحرانهای زیست محیطی انجام داده دراین باره می گوید: کارآرتیست همین است که با تکنیکهای هنری خود با مردم صحبت کند. درواقع آرتیست باید خط مقدم فرهنگسازی باشد .تاکید می کنم آرتیست ونه هنرمند زیرا در پیشینه فرهنگی وهنری ما هنرمند از صبغه ای عرفانی برخورداراست . من خودم را آرتیست می دانم چون با هنر اجرایی خود عقاید وباورهایم رابه مردم منتقل می کنم. البته تردیدی ندارم که هنر ابزار قدرتمندی است واین قدرتمندی حاصل اثر گذاری این اجراست که در خاطر بیننده می ماند.
وی به گروه همراش اشاره کرده ومی افزاید:مایک گروه دونفره به نام تونیکس پیکچرز (2niks pictures) هستیم. من آرتیست واجرا کننده پروژه ها هستم ودوست همراهم سید احسان نیکبخت مستند ساز است . هدف ما ازاین گونه اجراها این است که از فضای گالری ها بیرون بیاییم واین آثار را مقابل چشمان مردم اجرا کنیم. چراکه فرهنگ سازی در موضوعات مختلف ایجاد نمی شود مگر آن که مردم این تلاشها وآثار را ببینند.
نیکدل که تجربه ساخت و اجرای مختلفی دارد ، می گوید :همیشه در آثار تجسمی خود از مواد طبیعی بهره می برم چون معتقدم مواد مصنوعی از اصالتی برخوردار نیستند که احساس و روح اثر را به شکلی که دلخواهم است منتقل کنند.
وی که چندی پیش در هیات مردمی گل اندود مقابل برج میلاد ظاهرشد تا " تجربه بحران " را نمایش دهد، می افزاید: به هنگام اجرا واکنشهای مردم مختلف است، برخی آن را شوخی می پندارند، گروهی تعجب می کنند اما هدف من این است که تصویری خلق کنم که با عث تلنگر و تفکر برای ببیننده باشد چنان که بتواند ذهن او را درگیر کند. همچنین واکنشهای مختلف به خصوص در شبکه های مجازی گواه اقبال مردم به اینگونه اجراهاست چنانکه اجرای "تجربه بحران" در برج میلاد، تنها در یکی از صفحات فیس بوک بیش از 20 هزار بار مشاهده و پسندیده شد.
این هنرمند اضافه می کند : همواره تلاش می کنم بدون جاروجنجالهای تصنعی وشعارگونه در قالب تصویری ساده و حتی صامت اعتقادم را بگویم .چون معتقدم برای از بین بردن بدی ها وزشتی ها نباید بر حذف اجباری آنها تاکید داشت بلکه باید آنقدر تصاویر زیبایی نشان داد که زشتی ها کمرنگ ومحو شود. درخصوص بحران آب من سه ساعت درسکوت ، گل اندود شده، بی حرکت نشستم . اما درهمین حالت هشدار و ناخشنودی خودرا هم بروز دادم.
نیکدل درادامه می گوید: امروزه مردم ما از حرکتهای اجتماعی استقبال می کنند چنان که چندی پیش درقالب پروژه اجرایی دیگر به ضرورت نشاط اجتماعی تاکید کردم که به عنوان نوستالوژی گچ شناخته شد. دراین پرفورمنس در حاشیه پیادرو شروع به کشیدن نقوش ساده گلیم و طرح هایی از این دست بر روی کاشی های زمین کردم. مردم نیز به صورت خودجوش با ما همراه شدند و شادی های خود را از خاطرات کودکی باهم به اشتراک گذاشتند. طی این فرآیند حدود 400 نفر از همشهریان در همه سنین به نقاشی پرداختند. ویدیو این اثر در صفحه رسمی فیسبوک ما قابل مشاهده می باشد.
وی درخاتمه می گوید:اگر شاهد بداخلاقی های اجتماعی هستیم دلیل آن بی توجهی به حقوق دیگران وخود خواهی هاست، نمونه این مساله در فرهنگ رانندگی ما به چشم می خورد و همه ما بارها آن را تجربه کرده ایم. ما حاضریم در یک گره ترافیکی ده سانت ده سانت پیش برویم اما راه را برای یکدیگر باز نکنیم. به این ترتیب منافع فردی وکوتاه مدت خود را به منافع بلند مدت جمعی ترجیح می دهیم.