دوستی با چند نهاد خیریه ای برای آموزش دانش آموزان همکاری می کند . او معتقد است : همه مشکلات ما ریشه درجهل دارد اگر به دانایی برسیم توانا نیز خواهیم شد حکیم فردوسی هم گفته است : توانا بود هرکه دانا بود.اگر ما درست رانندگی نمی کنیم، اگر مشکل بیکاری داریم اگر کمبود آب معضل شده به دلیل ناآگاهی وجهل ماست.اگر می دانستیم می توانستیم با فناوری های نوین ودانش امروزی سیستم آبیاری کشور را اصلاح کنیم اما ندانستیم!!او تاکید می کند: خرید چند قلم لوازم التحریریا چند تومان پول مرا فقیر نمی کند اماهمین هزینه وووقت اندک را صرف می کنم تا فردا به دلیل کم کاری من یکی ازاین کودکان بی سواد بزهکار نشود وازدیوارخانه من بالا نیاید ؛ یا فردا درخیابان وبانک قمه نکشد وفرزندم را از بین نبرد. من برای تضمین سلامت آینده خودم به تعلیم کودکان اهمیت می دهم. حرفهایش به دلم می نشیند او خردمندانه صحبت می کند،اما چند نفرازما با این زاویه به مساله تعلیم وتربیت کشور توجه می کنند!؟ به هرحال چند روز دیگر درهای مدارس به روی بیش از 12 میلیون دانش آموز ایرانی باز می شود تا با کسب سواد به یکی از ساده ترین حقوق انسانی خود دسترسی پیداکنند. ازاین افراد دهها هزار نفر تحت پوشش نهادهای حمایتی هستند ، افرادی که بنابر آماررسمی هر ساله حدود 4 درصد جمعیت آنها به دلیل مشکلات متعدد از جمله تنگناهای اقتصادی ناگزیر به ترک تحصیل هستند. تصورکنید اگر هرساله 4 درصد از یک جمعیت چند میلیونی درفقروبی سوادی بار بیاید آینده جامعه چه می شود؟ اگر می خواهیم در سالهای آینده صحنه های خشونت بارکمتری درجامعه ببینیم ، درکنار برگزاری مراسم مختلف گلریزان برای آزادی زندانیان وساخت دهها زندان ، مرکز ترک اعتیاد وووکه حاصل گسترش آسیبهای اجتماعی است. امروز آستین ها را بالا بزنیم وبرای تحصیل این کودکان قدمی برداریم حتی اگر یک قلم ارزان قیمت باشد.