چند خط میان زندگی

مصاحبه ای با استادسریر را در شرق خواندم. حرف وصحبت زیاد بود که من بعضی ها را نفهمیدم مثل اصطلاحات موسیقی. اما علاوه بر رفاقت ماندگار ایشان با استاد محمد نوری که ارزشمند بود تلاش خودشان برای زندگی دلخواه قابل تامل بود .من همیشه معتقدم این چهره های ماندگار واقعن نابغه اند. نمونه همیشگی من هم استاد زرین کوب است بزرگمردی که در سن ۱۶سالگی در شهرستانی کوچک زبان باستان را فراگرفت .مثل استاد سریر که در ۱۳ سالگی برای خودش ساز دلخواهش ویولن را خرید....

من هم زمانی عاشق موسیقی به خصوص ویولن بودم .دور از چشم خانواده به یکی از چند فروشگاه لوازم موسیقی انزمان رفتم وقیمت ویولن وشرایطآموزش را پرسیدم .فروشنده گفت جایی برای تمرین داری گفتم نه. گفت پس به جای آرشه کشی اره کشیت خوب میشه...من واقعن عاشق موسیقی نبودم وگرنه حتضر بودم مشکلات بسیاری را تحمل وحل کنم....من همیشه غبطه زندگی این آدمها رو خورده ام....