بلا دور از جنابت خواجــــه پیشی! شنیدم بعــــد از این بابا نمیشی!
گرفتند و شمــــــا را اختــه کردند دکان عـــــــاشقی را تخته کردند
چه پیش آمد تو را یکباره پیشی!؟ (چه می گویم چه پیشی و چه پیشی؟!)
تو بودی فتحعلی شاه و به ناچار شدی آغـــــــــــــا محمّدخان قاجار!
بمیـرم از برای آن سبیلــــــــــــت برای جسم و جـــــان زخم و زیلت
نشو غمگین فدای اخم و تخمت اگر اخته نمودندت به ... هر حال!!
لبت زین اختگـــــی پرخنده باشد که خود"پیش" آمدی فرخنده باشد
چرا نفرین و اینســــان گریه زاری دعایی کـــــــــن به جان شهرداری
همان بهتر در این عصـــــر گرانی مجـــرد باشی و تنهــــــــــا بمانی
چو شد از سر غم اهل و عیالت شوی فارغ ز غصّه، خوش به حالت
زمانی که شدی عاری ز مردی ز بند مشکلات آزاد گــــــــــــــــردی
غم نــــــــــــــان و معــاش خانواده توقّعهــــــــای یـــــــــــــــار پرافاده
ز عشق دلبری نـــاز و سه ساله(۱) اضافـــه کــــــــار در سطــــــــل زباله
"فدایت گردم" و آی لاو یــــو"ها ســـــــــــر دیوار ، انواع میــــــــوها!
برای حفـظ او بـــــــا صــــد فلاکت جدل بــا گربه هــــــــــای بی نزاکت
برای شـــــــام فرزندان بیمــــــار بسی سگدو زدن در کـــــــوی و بازار
اگــــــــــــر پایش بیفتد گاه دزدی (نه رسمی همچو ماها؛ روزمزدی!)
میان بچه هــــــــای تخس و پر رو به دام افتادن و خوردن ز هرســــــو!
فرود سنگ روی پـــــــــــــا و کله کتک خوردن ز قصـــــــــــــاب محله
مگر یابی ز جـــــــایی استخوانی سر سفـــــــــــــره گذاری تکّه نانی...
*
از آنســـــــو در غم مردی نزن زار که دنیــــــا گشته از این جنس بیزار
ز مردان بر نمی خیزد بخـــــــاری که افکندند مردی را به خــــــــــواری
زمانه پر ز نامردی است پیشی! که از مـــردی سبیلی ماند و ریشی
رها از آنچـــــه می دانیم و دانی برو لذت ببــــــــــــر از زندگــــــــانی!
------------------------------
(۱):در ادبیات گربه ها ، معادل معشوق چهارده ساله ی ماست!
بوالفضول الشعرا