چند خط میان زندگی

بعدازماهها باهم رفتیم بیرون تا ناهار بخوریم وحرف بزنیم... ناراحت بود .ازهمه ازهمه همه از مادرش از خدا..میگفت : مادرم همین که من سلامت به خانه برگردم راضیه ..دیگه بقیه مسایل مهم نیست...فقط فیزیکم مهم هست که تصادف نکرده باشم....

برش دوم:

جلسه بسیجیان است حرف از شهداست . دلم میگیرد.....یاد دوستان همبازی کودکیم می افتم که دیگرنیستن....میدانم اگر بودن هم مرانمیدیددند یا من نمیددمشان....مثل الان که خیلیها دیگر آنها رانمی بینیم...

برش سوم :

فعلن همه نامریی هستیم .....