دیروز فیلم " طلا ومس" را دیدم .برخلاف نقدهایی که سعی میکنند تغییرات شخصیتهای فیلم را رنگ معنوی دهند. این فیلم بر دگرگونیهای عاطفی تکیه دارد وبه نظرم این بخش است که فیلم را زیبا می کند.
به نظرم دراین فیلم هیچ سیروسلوک معنوی رخ نمیدهد وتنها این مرد طلبه است که پی می برد همسرش که زن خانه دار شهرستانی است .درسها ودانشهایی می داند که استادان صاحب نام بعد از سالها تحصیل به ان رسیده اند.....
بازی نگارجواهریان مثل همیشه بینظیر است .ساده وصمیمی است....واین نقش واقعا قالب اوست....زنی ساده که در کارگاههای قالی بافی کار میکرده اما ذات زندگی را خوب می شناسد ودرک میکند...
پیام فیلم هم درک ذات بی ریای زندگی است ...خود خود خود زندگی....
رقص. بوسه عشق.نماز.. هنر.موسیقی. مهربانی...........
فیلم " طلا ومس " ارزش دیدن دارد....چون به ما یاد آوری میکند دین وعشق هیچ منافاتی باهم ندارند...