چند خط میان زندگی

گريه هامان چقدر تلخ، ببين ! رنگ ترحّم دارد
تا زمين دشمن خنديدن ما نيست‏، بيا برگرديم

باغ از فطرت اين جاده پر از بوي شكفتنها، حيف
شمّه اي مهلتِ بوييدن ما نيست، بيا برگرديم

بال سنگين سفر ميشكند واي ملال انگيز است
هيچ كس منتظر ديدن ما نيست، بيا برگرديم

مثل گنجيم گرانسنگ پر از وسوسه هاييم ولي
دزد هم  مايل دزديدن ما نيست ، بيا برگرديم

خودمانيم ببين! ما دلمان را به دو قسمت كرديم
عشق در حيطهء فهميدن ما نيست؟! بيا برگرديم.

ُ* فرهاد صفریان