چند خط میان زندگی

دوباره شورای سوژه  روزنامه می خواهد " گزارشی در خصوص ظلمی که به زنان کارگر  می شود " بنویسم . آنها هم توصیه نمی کردند من خودم  دیگر مثل پیشگوهای حرفه ای کارم را میدانم . از روی تقویم مناسبتها را جستجو میکنم .برای روز معلم. روز دختر .روز زن.......مطلب باید بنویسم...........

روز کارگر هم مثل بقیه مناسبتهاست .چند سالی است که هراز گاهی متناسب با امواج کوچک وبزرگ جامعه ، مطالبی در  موضوع کار نیمه وقت ، بیمه کارگری و....می نویسم.

اما این روزها خسته ام از نوشتنه های تکراری بی ثمر.....نوشته هایی مناسبتی بی خاصیت.... به دوستی میگویم .جواب میدهد : وظیفه تو نوشتنه.... مرده شوری...."

ومن میگویم : روحم رو چی کارکنم .....

نمی دانم مرده شورها با فراز وفرودهای روحشان چه میکنند.....

من که این روزها  در حال شکنجه خودم هستم.....