توسط محبوبه علی پور
| چهارشنبه بیست و یکم شهریور ۱۳۸۶ |
روزهاست كه به دنبال دينم واحساس نياز عميق به آن ميكنم اما آن هر روز از من دورتر ميشود ومن علتش را نميدانم .ديروز دوستي از زبان آيت الله بهجت ميگفت :توفيق يعني بندگي خدا ".اما من نميدانم اين روزگار چگونه ميشود خدا را بندگي كرد .من سالهاست كه بنده كارم .بنده دانشگاه .بنده پولي بخور ونمير .بنده يك پرايد كه ندارم .بنده لپ تاپي كه ندارم .بنده يك سيستم دايما ويروسي ويك دوربين ديجيتال فسقلي .بنده جايگاه موريانه خورده اجتماعي .و............... در واقع آنقدر در اين بندگيها گرفتارشدم كه به بردگي رسيدم .وديگر نميدانم خدا را چطور بايد بندگي كرد .حالا به من بگوييد چرا خدا هر روز از من دور تر ميشود ومن به آرامش در پناه ديني سليم نميرسم .