توسط محبوبه علی پور
| سه شنبه هفدهم شهریور ۱۳۸۸ |
مراسم ضیافت غزل را با حضور رهبر میبینم .من عاشق شعرم.اما دریغ از این لذت .دلم یک لقمه شعر میخواهد از آنها که وقتی سر بر بالش میگذاری هجوم می آورد از انها که وقتی پریشانی از گوشه ذهن وزبانت فوران میکند بی انکه بدانی شاعرش کیست.اما دریغ از این لقمه شعر...
گفتی: غزل بگو! چه بگویم؟ مجال کو؟
شیرین من، برای غزل شور و حال کو؟
پر می زند دلم به هوای غزل، ولی
گیرم هوای پر زدنم هست، بال کو؟
گیرم به فال نیک بگیرم بهار را
چشم و دلی برای تماشا و فال کو؟
تقویم چارفصل دلم را ورق زدم
آن برگهای سبزِِ سرآغاز سال کو؟
رفتیم و پرسش دل ما بی جواب ماند
حال سؤال و حوصله قیل و قال کو؟
" زنده یاد قیصر امین پور "
* جایت ای شاعر هزار هزار بار خالی است