توسط محبوبه علی پور
| دوشنبه چهاردهم اردیبهشت ۱۳۸۸ |
آب ترين آب تويي تشنه ترين نگاه من
مثل كوير سوخته خشكي سال و ماه من
مبداء دلپذير تو پيچ و خم مسير تو
مقصد ناگزير تو عاشق سر به راه من
خنده دلفريب تو، رايحه نجيب تو
سرخي باغ سيب تو، وسوسه نگاه من
مي دوم و نمي رسم هيچ كجا به پاي تو
يكه سوار خاك تو، گردوغبار راه من...
* صفاریان