توسط محبوبه علی پور
| شنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۳۸۸ |
یه روزایی دوست داشتم تصنیف بگم.این یادگار اون زماناس.
با صدات شعرای من رنگ بهارون میگیره
رنگ آفتاب .رنگ دریا . رنگ بارون می گیره
مث یه دشت شقایق پر زندگی میشه
با صدات شعرای من باز دوباره جون میگیره