توسط محبوبه علی پور
| جمعه یازدهم بهمن ۱۳۸۷ |
اگه خدا رو برای هیچ نعمتش شاکر نباشم.حتما وحتما در پیشگاهش به خاطر آفرینش "عشق وامید"سر
بندگی فرو میارم .چون هرجا اینا بودن من خود خدارو دیدم وامروزبازهم در صحنه ای عاشقانه خدارا دیدم
که لبخند باشکوهش رو نثار بنده ها میکرد . صحنه ای که باز بهانه ای شد برای نوشتن.

به نظرم خدا هم به خاطر عشق دست به آفرینش کائنات وجهان زده .به قول بوبن خدا عشق رو
آفرید تا ما بهشت رو فراموش نکنیم .