توسط محبوبه علی پور
| چهارشنبه یازدهم دی ۱۳۸۷ |
بعضی کتابها.فیلمها وموسیقیها طوری سنگین.دردناک وخشن هستند که وقتی از کنارشان بلند میشوی حس میکنی به روح ات تجاوز شده.این حس را بعد از فیلم دعوت بازهم تجربه کردم.

پ.ن.اپیزود مریلا زارعی عالی بود.بازی قائمیان هم حرف نداشت واقعا مرد بود.
پ.ن.بدترین هم قسمت افشار وفروتن بود.