چهارشنبه شاهد برگزاری دو نشست متعدد درکشور بودیم که هردو به مقوله ای واحد با عنوان پیامدهای اجرای طرح تحول نظام سلامت پرداخت . در همایش پزشکان عمومی علی ربیعی وزیر رفاه به طور تلویحی این طرح را موفق دانست وگفت: قبل از اجرای طرح تحول سلامت مردم دچار هزینههای کمرشکن بودند یا به قول ما بیمهایها دچار تله فقر بودند. یک بیماری جدی زندگیشان را جابجا میکرد. چنانکه من سالها پیش که حقوق استادی مناسبی هم داشتم در دورهای که بیمه تکمیلی نداشتم به دلیل بیماری همسرم بخشی از زندگی خود را فروختم تا پروتکل سنگین شیمیدرمانی را برای همسرم بپردازم؛ اما اکنون وضع خیلی بهتر شده است.
وی همچنین با اشاره به اصلاح تعرفهها گفت: تعرفهها اصلاح شد بدون آنکه زیرساختش را آماده کنیم. این مشکلات باعث شد شانههایمان زیر بار آنها خرد شود؛ ما اکنون روزهای سختی میگذرانیم تا طرح تحول سلامت به جلو برود و برخی نمیدانند چه کاری انجام شده است.
ربیعی تاکید کرد:ا مروزه اخلاق گوهر گمشدهای است که کمیاب شده است؛ باید به این نکته اشاره کنم که شاید بتوانیم به رشد اقتصادی برگردیم اما مناسبات اخلاقی اگر نابود شود دیرتر از اقتصاد برمیگردد.
جالب اینجاست که در همایش ارتقای سلامت تعرفه گذاری و پوشش بیمه ای خدمات پرستاری درمشهد ،احمد آریایی نژاد دبیر دوم کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی نیز طی انتقادهای صریح وناکام دانستن اجرای طرح تحول نظام سلامت تاکید کرد: اقتصاد، فرهنگ، علم و ایمان جدای از اخلاق ارزشی ندارد.
وی افزود: با وجود اینکه ارتقای سلامت و پیشگیری از بیماری یکی از چالشهای مهم طرح تحول نظام سلامت بشمار میرود، در حال حاضر نه تنها این چالشها در طرح تحول نظام سلامت اجرایی نشده بلکه حجم مراجعه به مراکز درمانی دولتی همراه با میزان بدهکاری افزایش یافته و این در حالی است که نیروهای فعال در کادر پزشکی و سلامت در بسیاری از روستاهای دورافتاده نسبت به حجم حضور مردم کمتر است.
آریایی نژاد با اشاره به نبود سیستم ارجاع و محدودیت منابع به عنوان چالشهای اجرای این طرح گفت : درحالی براجرای این طرح پافشاری
می شود که به جای تاکید بربهبود پایه های نظام سلامت به راس آن توجه شده است درواقع متولیان امر شیپوررا از سرمی نوازند.
به هرحال توفیق یا شکست در هر طرحی را زمان مشخص خواهد کرد ، اما آنچه قابل تامل است این که ، باگذشت دوسال ازعمر اجرای چنین طرح کلانی با صرف هزینه های کلان تر چرا هنوزهم واکنشها ، تردیدها وابهامهای آن ادامه دارد؟