چند خط میان زندگی

دکتر عبدالرحمان رستمیان ، نایب رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس  نیز می گوید: بنابر تجربیات جهانی در کشورهای پیشرفته  بیمه های پایه اجباری بوده وصددرصد شهروندان بیمه  می شوند درکنار آنها نیز بیمه های  درمانی تکمیلی خدمات متعددی  ارائه می کنند.  درحالی که باانجام این طرح برخلاف تصور بسیاری مشکلات بیمه پردازان کاهش پیدا می کند   .زیرا   هرکس براسا س درآمد خود  بیمه  شده  وکسانی که  توانی ندارند دولت متعهد به بیمه کردن آن می شود  واز محل یک درصد   ارزش افزوده   خواهد پرداخت .  همچنین بیمه های درمان تکمیلی نیز خدمات خاصی می پردازند.

وی می افزاید : سال 93 اوج خدمات بیمه بود وده  میلیون بیمه شدند اما باید  به لحاظ   کیفیت بازنگری   صورت بگیرد .زیرا   به طورکلی  راهنمای بالینی جدی گرفته نمی شود وشاید بتوان گفت  دراین زمینه نظارت چندانی  وجود ندارد. خدمات  حوزه سلامت درجامعه ما هزینه براست برای نمونه : شاهدیم دریک شهر دو مدیرسلامت دردو ساختمانهای مجزا فعال هستند.   همچنین    روشهای حسابرسی سنتی است  و درمراکز درمانی  نیز بی شمار پرونده رهاشده درحالی  که میتوان این پرونده ها را الکترونیکی

کرد .

*تبیین  جایگاه مراکز در ارائه خدمات

دکترجلال جلال شکوهی رئیس انجمن رادیو لوژی ایران نیز درباره تجمیع بیمه ها  اظهار میکند : با اجرای این طرح    بیشترین بهره نصیب  وزارت بهداشت ودرمان می شود .  البته با توجه به این که می تواند نظم  بیشتری به امور حوزه سلامت بدهد  ، قابل قبول است   .به این ترتیب دیگر سازمانهای بیمه برای مراکز درمانی تعیین تکلیف نخواهند کرد ووظایف ومسوولیتهای هر بخش مشخص می شود.  زیرا بیمه ها  تعهدات خود به درستی عمل نمی کنند برخی مراکز معتقدند : چندین ماه است که بدهی های آنها را بیمهه ا نپرداختند این مساله تنهابه مراکز خصوصی خلاصه نمی شود ودر مراکز دولتی وحتی بیمارستانها این مساله مشهود است. 

• زمانی برای دوئل

علی رفعتی نیز می گوید: بیمه گران پایه  تهعد خود را انجام نمی دهند و تعهدات خودرا به عهده بیمه های بازرگانی واگذارکردند. اگر قراراست بیمه های پایه تجمیع شود باید آن قسمتی که از بیمه های درمان  تکمیلی توسط بیمه های بازرگانی   انجام می شود  با بررسی مسایل اش عینا به بیمه های پایه منتقل شود. به این ترتیب طرح سلامتی ایجاد شود که پرداختهای بیمه های پایه به درستی صورت بگیرد   نه آن که تحمیلی صورت گرفته  وتصورکنند بیمه ها تجمیع شده ، درحالی که این مساله هزینه دارد. به طورمیانگین  هرفرد  هرماه برای بیمه درمان تکمیلی حداقل   50-60هزارتومان هرفرد می پردازد. درحالی که    از سی درصد حق بیمه که کارکنان به صندوق بازنشستگی تامین اجتماعی می پردازند 7 درصد ان به درمان اختصاص می یابد.  به طور میانگین  از حدود  ده  میلیون بیمه پرداز که از صندوق  تامین اجتماعی  استفاده می کند   به طورمتوسط یک میلیون تا یک میلیون دویست هزارتومان حقوق میگیرد که 7 درصد آن  100 هزارتومان درماه  می شود اما این بیمه درنهایت   20 درصد به جبران خسارت بیمه گر می پردازد  .درحالی که  بیمه گران  تکمیلی 50- 60 درصد آنها می گیرند و 80 درصد  خدمات می دهند .درواقع این معادلات ناهمخوان است ونیاز به کارهای جدی است .

بنابراین کاراصولی این است که مسوولان بیمه  گر پایه  با مسوولان  وکارشناسان  شرکتهای  بیمه   کارگروهی ایجاد کنند ونیازی هم به مدیر ندارد زیرا کار تخصصی وکارشناسی است . به این ترتیب  طی برنامه های اصولی   ضریب خسارت  دربیمه پایه ، ضریب خسارت در بیمه های  درمان تکمیلی ،  تراکم هزینه و تواتر هزینه ها را بررسی  کرده و سپس برنامه بدهند.  همچنین باید ظرفیتها وتعامل با  مراکز درمانی    مورد ارزیابی قرار بگیرد که آیا این مراکز  آمادگی قبول این بیمه ها هستند.

 دکتر شکوهی نیز  با تاکید بر ایجاد بیمه  های خصوصی می گوید:  درحال حاضر   بیمه های  خصوصی  رشد نداشته اند  درحالی  که  اگر   بیمه های خصوصی نیز ایجاد میشد ویک سوم بیمه  پردازان راحت می شوند.  امروزه  چندین بیمه  درمان  تکمیلی وجود دارند که جززحمت ودردسر برای مراکز درمانی ومردم  سودی ندارند.

بنابراین با اجرای طرح تجمیع باید به تقویت بیمه های دولتی وصدور  تشکیل بیمه های خصوصی  تاکید شود    چراکه   تا امروز وزارت بهداشت ودرمان  با ترزیق  پول  ازمحلهای مختلف همانند یارانه ها سعی در کاهش مشکلات داشته اما به واقع در حوزه سلامت کارشکن ترین بخش سازمانهای بیمه گر بوده  اند.