چند خط میان زندگی

فيلم" بادبادك باز " فرصتي بود كه به زندگي وادمها فكر كنم وبا دوستاني درباره اش حرف بزنم.وبه اين تيجه برسيم كه "فلاكت وبدبختي موروثي است ".   "ادمهايي كه وانمود به اخلاق مداري  وانسانيت وحتي دينداري  مي كنند ، موجوداتي  گزافه گو هستند. "   مهمترين مساله اين كه در جهان معاصر فاصله بين غني وفقير تنها به يك شب نيست كه" با شب سمور بگذر يا لب تنور " حتي به اندازه خوردن آستيني كه پلو مي خورد نيست ...بسيار فراتر است  به طور قطع فاصله اي بين مرگ وزندگي . ازاين رو اگر كسي اين روزها از عدالت حرف بزند ديگر ادمي اخلاقي وانسان محور محسوب نمي شود . زيرا  شنيد ن و گفتن اين واژه دراين وانفساي روزگار  بد كيشي و جفاي  زمانه مشمئز كننده است . گويا يكي به نواميست توهين مي كند كه از عدالت مي گويد.