توسط محبوبه علی پور
| شنبه بیست و پنجم خرداد ۱۳۸۷ |
حسن میرعابدینی ضمن نقد آثار محمد محمدعلی از منظر زنانه گفت: طبق پژوهشی که من انجام داده ام از سال 1370 به بعد میزان ادبیات زنان در ایران به 13 برابر دهه قبل از آن می رسد که پدیده ای قابل بررسی است.
* چند روز پیش با دوستی درباره آنیما وآنیموس صحبت میکردیم .من گفتم : چرا مردها به راحتی از آنیمای خود صحبت میکنند.وجلوه ای از این آنیما را در آفرینش هنری خود نمایش میدهند اما زنان اینطور نیستند .اگر شما نمونه ای از افرینش هنری را سراغ دارید که زن متاثر از انیموس خود به این خلق هنری پرداختند به من بگویید.
*دوستی میگفت زنان داستان نویس ما در نوشتن داستانهای خود نگاه هستی شناسانه ندارند. به نظرتان آیا این درست است؟