درحال حاضر مديريت انرژی و تولید انرژی پاک به یکی از موضوعات استراتژیک جهاني تبديل شده است . چنانكه بسياري از جوامع براي رسيدن به توسعه پايداربراين برنامه ها تاكيد دارند . براي نمونه ايسلند سعي دارد با مديريت بهينه انرژي ، تا سال 2050 كل نياز خود به انرژي را از منابع داخلي و تجديدشونده تامين كند. اما وضعيت كشورما با وجود تاكيد بر مديريت انرژي وسياستهاي كنترل مصرف چندان رضايت بخش نيست. به طوري كه صاحبنظران معتقدند مصرف انرژی در ایران سه برابر متوسط جهانی است . همچنين سرانه مصرف انرژی در کشور ما پنج برابر اندونزی، چهار برابر هند و کانادا، دو برابر چین، ۱۳ برابر ژاپن و هشت برابر اروپا برآورد مي شود
· بومي سازي مديريت انرژي
الياس علي پور كه درزمينه بهينه سازي انرژي وفناوريهاي نوين فعال است دراين باره مي گويد: طي سالهاي اخير با بحث ساماندهي انرژي و افزايش قيمت آن در كشور، مقوله مديريت انرژي نيز در سطح خرد وكلان نيز جدي گرفته شد. اين درحاليست كه مديريت انرژي در بسياري از كشورهاي پيشرفته به دليل بالا بودن قيمت تمام شده آن ، سالهاست كه مورد توجه قرار گرفته ، درواقع مادر اين باره گاه 10 -15سال از اين كشورها عقب تر هستيم.
وي ادامه مي دهد: از راهكارهاي موثر در اين زمينه به كارگيري فناوري هاي نوين با تاكيد بر بومي سازي آن است. از همين رو مانيز در عرصه فعاليتهاي خود در حوزه هاي همانند ساختمانهاي هوشمند، مديريت انرژي ، سيستم مديريت پسماند سعي كرديم با نگاهي به مسايل ونيازهاي شهروندان اين فناوريها را عرضه كنيم.
علي پور مي افزايد: با توجه به اقليمهاي مختلف دركشور مي توان بسترهاي مناسبي را براي دريافت انرژيهاي پاك فراهم كرد. چنانكه درحوزه بهره مندي از انرژي خورشيدي به دليل شرايط جغرافياي ما امكان بيشتري براي دريافت اين انرژي داريم ، حال آن كه بسياري از كشورهاي نيمكره شمالي همانند فنلاند كه دسترسي كمتري به اين منبع انرژي دارند ، بيش ازما ازاين انرژي بهره مي برند.همچنين در كشورامريكا براي استفاده از اين انرژي به شهروندان يارانه ميد هند .اين درحاليست كه عمر مفيد سلولهاي خورشيدي 25 سال است و شركت هاي ارائه كننده اين خدمات نيز ضمانت 15 ساله مي دهند.
· فاصله ميان دانشگاه وصنعت
بي ترديد توانايي دانش آموختگان وطني كمترازسطح دانش در كشورهاي پيشرفته نيست اما چرا جلوههاي اين توانمندي را كمتردر جامعه ميبينيم؟
الياس علي پور مي گويد: از مشكلات عمده در كشورما ضعف ارتباط ميان دانشگاه ها ومراكز علمي با صنعت ونيازهاي مردم است. زيرا از يك سو دردانشگاه اطلاعات تئوري ارائه مي شود كه گاه همسو با نيازهاي جامعه نيست. از طرف ديگر ، دانش اموختگان ما مقالات مختلفي در سطح جهاني ارائه ميكنند درحاليكه فاصله دانش ما با صنعت بسياراست درواقع امروزه صنعت كشور 40-50 سال عقب تراز توانايي علمي دانشگاه است. ازهمين رو محققان برتر دانشگاه با تاكيد بر ارتباط بيشتر بين دانشگاه وصنعت با نيازهاي مردم معتقدند: تا اين مقالات تخصصي دانشگاهي وبين المللي ، معضلي از مشكلات داخلي را حل نكند ارزش واعتباري ندارد.
وي با اشاره به راهكارهاي ايجاد اين ارتباط مي افزايد: مي توان دردانشگاهها براي فعالان صنعتي كارگروههاي با حضور دانشگاهيان ايجاد كرد تا به تبادل دانش وتجربه بپردازند. همچنين مي توانند در برنامه هاي مفصل واصولي دانشجويان را براي كار آموزي به كارگاههاي صنعتي معرفي كنند تا اين تواناييها به صورت كاربردي ، تبديل به محصولاتي براي رفع نيازهاي مردم شود.
· ضعف در اجراي بهينه سازي انرژي
علاوه بر حوزه هاي خرد ، مجموعه كلان جامعه نيز در بهينه سازي مصرف وتوسعه پايدار موثرند.
علي پور با اشاره به ضعف در قانون گذاري واجرا دراين مقوله مي گويد:
ما حتي قوانيني داريم كه اجرا نمي شود براي نمونه مي توان به پرداخت يارانه براي استفاده از لامپ هاي كم مصرف اشاره كرد. همچنين گاه آنقدر دراجراي قوانين كند پيش ميرويم كه فناوري اجراي اين طرح منسوخ مي شود ولي ما هنوز نسخه قديمي را هم اجرا نكرده ايم. براي مثال ، هنوز ما بر مصرف لامپهاي كم مصرف با تكنولوژي فلو رسنت تاكيدداريم ودراين زمينه موفق نشد يم . حال آن كه سالهاست به دلايل پزشكي وسلامتي مصرف آ ن لامپها ديگر توصيه نمي شود و جاي آنها را لامپهاي ال-اي – دي گرفته است.
وي ادامه مي دهد: خوشبختانه اين گونه لامپها در كشور مانيز توليد مي شود كه علاوه بر مزاياي بهداشتي وسلامتي از نظر اقتصادي نيز مقرون به صرفه است. چنانكه گرچه قيمت اين لامپها از لامپهاي كم مصرف فعلي يك ونيم تا دوبرابر بيشتراست اما درمقابل لامپهاي كم مصرف 10 هزار ساعت كارآيي دارد حال آنكه كارآيي لامپهاي ال-اي دي 50 هزار ساعت است.
· بازيافت انرژي
سالهاست كه دربحران انرژي جهان حتي پسماندها نيز سرمايه ومنبع محسوب مي شوند . اين درحاليست كه سالانه در كشورما روزانه ۴۵ هزار تن پسماند خانگي در کشور توليد و فقط ۷درصد آن بازيافت مي شود.
علي پور كه ازمحورهاي فعاليت وي مديريت پسماند است ، مي گويد: به طوركلي در مديريت انرژي بايد نگاه علمي و منسجم داشت. به اين ترتيب حتي نمي توان از پسماندها غفلت كرد. درحالي كه در كشور ما ازنظر بسياري از شهروندان تمام مواد زائد ، زباله محسوب مي شود. حال آنكه با تفكيك پسماندها مي توان بهترين شيوه مديريت راداشت ودر صرفه جويي انرژي سهيم بود. براي نمونه ، در كشورهاي پيشرفته بر بازيافت فلزات و
خودروهاي فرسوده تاكيد مي شود زيرا هزينه مصرف دوباره موادبازيافتي كمتراز استخراج مجدد فلزات وفرآوري آنهاست.