پسرهاي خواهرم ميهمانم هستند . به سبك هم نسلهايم دو ورق مي آورم تا باهم "اسم بازي كنيم .".پسر9 ساله خواهرم با بي ميلي تن به بازي مي دهد و برادر كوچكترش بي تعارف مي گويد : كامپيوتر روشن كن هيولا بازي كنيم .بعد به ورقه من هجوم مي آورد و با خودكار خط خطي مي كند ومي گويد : اين بازي نيست .
مي خواهم در حركتي فرهنگي مجابشان كنم پس از "نقطه بازي "،"گل يا پوچ "،"نون بيار كباب ببر " و" رفيق بگير" حرف مي زنم و بخشهايش را با حركت دست نشان
مي دهم . پسربزرگ خواهرم مي گويد: چرا همه اش نشسته بازي مي كني . بازي حركتي بلد نيستي؟! بلند مي شوم ومي گويم : بچه كه بوديم " گرگم به هوا"، "رنگي رنگي" ، "گردو بشكن" و" عمو زنجير باف" و "كدو كدو" هم بازي ميكرديم .شما بلدين؟ خودم خيلي ازبازيها را فراموش كردم فقط صداي آوازهاي كودكا نه در ذهنم مانده است .
پسركوچك خواهرم كه روي مبل لم داده مي گويد: اينا فقط حرف توش داره . يه بازي كنيم كه حركت داشته باشه . بعد با حركتي سريع هجوم مي آورد و مي گويد: بيا هيولا بازي .
با ترفندي از دستش خلاص مي شوم و مي گويم: نه بازي منم حركت داره نيگا كن وشروع مي كنم ؛
كدوكدو اين ورش كدو / اونورش كدو پشت كدو .../ جاها عوض.
بچه ها با تعجب نگاه مي كنند من بازي را عوض مي كنم و پاورچين پاورچين مي خوانم : گردو بشكن ... ... پسرها هنوز راضي نشده اند .
دوباره از بازي ديگر مي گويم : يه رنگ رو ميگيم و بايد وسايلي كه اون رنگيه رو پيدا كنين و مي گويم : رنگ ووارنگي ، چه رنگي ؟ رنگ آبي . بدوين رنگ آبي رو پيداكنين .. پسرها بي خيال تلويزيون نگاه مي كنند.