چند خط میان زندگی

به مناسبت روز فردوسی در مطلبی کوتاه به بررسی روانشناسی اجتماعی زن در شاهنامه پرداختم که در آن نگاه فردوسی به زن را در ستایش ونکوهش زن نوشتم که طبق معمول غلبه با ستایشهایی نظیر وفداری .رایزنی .سواد. پهلوانی بود ودر مقابل عدم رازداری ورشک زنانه راهم مطرح کرده بودم اما ارزیاب باقلم سبز نوشتن که این بهدرد جلسات دختران دانشجو میخورد تا کف بزنن.

نتیجه :مطلبم رد شد

نتیجه اخلاقی:لازم نیست همیشه راستها را بگوییم

نتیجه اجتماعی :مردها همیشه مردند چه قرن چهارم هجری وچه هزاره سوم میلادی .همیشه هم هوای هم رادارند وآخرین نظر از آنهاست