توسط محبوبه علی پور
| یکشنبه پانزدهم اردیبهشت ۱۳۸۷ |
خسته تر از آن هستم که به روز جهانی آزادی مطبوعات فکر کنم .اما نوشته محمد قوچانی درهفتان رانتوانستم نخوانم .اما امروز خسته ام .خسته ازعشقی بی حاصل عشق به کلمات .بوی کاغذ .خطهای ریز ودرشت ...دلم میخواهد جایی بروم که ازاین عشق خلاص شوم از قید تقویمها ومناسبتهای فرمایشی رها شوم .نفس بکشم وبه خودم فکر کنم.به بیش از ده سال کار روزنامه نگاری.به پایان نامه نیمه کاره ام .به آزمون رانندگی . به فردای ابری .به...وشاید فرصتی هم برای خدا داشته باشم ویا درواقع او فرصتش را به من وگلایه ایم .نق زدنهایم و کفرانم بدهد .فرصتی برا ی چند وچون وپرسشهای بی اساسم.به این پرسش که آیا حکمتش میتواند نافی عدالتش باشد؟ به اینکه ....