توسط محبوبه علی پور
| شنبه بیست و نهم مهر ۱۳۹۱ |
مروز سايتها از مرگ ۲۴ دانش اموز دختردبيرستاني در سفر به مناطق جنگي نوشتند. مطلبي كه به دليل عدم امنيت سفر ديگر تازگي ندارد. حتي واكنش وزير آموزش وپرورش كه متولي نظام آموزشي است كه درس اموزش دفاعي را بااين شيوه اجرا ميكند نيز كه درجمع خبرنگاران خود را مسوول اين حادثه ندانسته نيز شگفت انگيز نبود. اما پيامهاي مردم براي اين خبر در سايتها قابل تامل مي نمود. مردم براي اين خانواده ها صبر مسالت كرده اند. !!! صبر بر چه اندوهي ؟ اندوه جهل؟ اندوه اينكه نميتوانند به متوليان ومسوولان بفهمانند نياز به شرايط ايمن سفر براي فرزندانشان هستند...من كه براي اين خانواده ها صبر نمي خواهم. صبر بر مصيبتهايي رواست كه ناخواسته بر ما وارد شده نه بر مساله اي كه ما خودمان باعث هستيم...
مگر رفع مشكلات ترافيكي و حوادث جاده اي غيرممكن است كه فقط با يك همدردي تن به تسليم بدهيم. بگوييم خدا خواسته؟؟؟ قسمته!!! سرنوشته !!!!