توسط محبوبه علی پور
| جمعه ششم اردیبهشت ۱۳۸۷ |
باور نکن تنهاییت را ، من در تو پنـــهانم تو در من
از من به من نزدیکترتو، از تو به تو نزدیک تر من
باورنکن تنهاییت را تا یک دل و یک عـهـــــد داریم
تا درعبوراز کوچه عشق بردوش هم سـر می گذاریم
دل تاب تنــهایی ندارد ..... باور نکن تنـــهاییت را
هرجــای این دنیا که باشی من با توام تنـهای تنــها
من با توام هرجــا که هستی حتی اگر بـاهم نباشـــیم
این خـانه را بگذار و بگذر با من بیا تا کـعبه ی دل
باور نکن تنهـــــاییت را من با تو ام منزل به منزل
حتی اگریک لحظه یک روزباهم در این عالم نباشیم....