شانتامایا لیمبو زن نپالی در هشتاد و دومین سال زندگی اش، هنوز امیدوار است یکبار دیگر بتواند شوهرش را که شصت و شش سال پیش از این مفقود شده ببیند.
شوهرش، بابوراجا لیمبو که در جنگ جهانی دوم در برمه مشغول نبرد در ارتش بریتانیا بود از سال 1942 مفقود شد.
خانم لیمبو آخرین بار شوهرش را در 1941 دید، یعنی زمانی که او برای گذراندن تعطیلاتش 10 روز به خانه آمده بود.
اما قبل از اینکه دوره تعطیلاتش به پایان برسد برای عملیات جدیدی از سوی ارتش فراخوانده شد. تیپ نظامی که او در آن مشغول خدمت بود، در برمه ناپدید شد.
خانم لیمبو هنوز در انتظار بابوجارا به سر می برد و در نگاهش می توان امیدواری به بازگشت شوهرش را دید. او هنوز آماده پذیرش خبر درگذشت همسرش نیست.
او می گوید پس از 9 سال که از ناپدید شدن همسرش می گذشت اطلاع یافت که همه سربازان مفقود الاثر کشته شده اند، اما ادامه می دهد:"من که هنوز جنازه او را ندیده ام، چطور می توانم باور کنم که او را از دست داده ام."
"در ابتدا قبول این واقعیت بسیار دشوار به نظر می رسید، تصویر او همیشه در مقابل چشمانم بود ولی حالا بعد از این همه سال اندک اندک سعی می کنم به تعادل روحی برسم، هر چند که قلبم به من اجازه روبرو شدن با واقعیت را نمی دهد."
شانتامایا لیمبو در چهارده سالگی ازدواج کرد و وقتی همسرش ناپدید شد، فقط یک سال از ازدواجشان گذشته بود. او خودش را کاملا وفادار به همسرش می دانست و پس از ناپدید شدن وی هیچ گاه حاضر نشد با شخص دیگری ازدواج کند.