ایلنا: یک فعال حقوق زنان گفت: مسئولان و نمایندگان از تاثیر سخن خود در مجامع مطلع نیستند و نمی‌دانند با رسانه‌ای شدن بینش آنان، اسناد بالادستی در کشورمان چگونه مورد هجوم واقع می‌شود و اعتبارش را از دست می‌دهد.
"اشرف گرامی زادگان" در واکنش به اظهارات يكي از نمایندگان تهران در مجلس نهم مبنی براینکه به مهدکودک درکشورنیاز نداریم گفت: حقوق انسان‌ها آزادی در انتخاب زندگی است و اینکه می‌توانند برای خود تصمیم بگیرند و اینکه برای زندگی خانوادگیشان برنامه ریزی کنند. هر انسانی حقوق اولیه‌ای دارد که باید به آن احترام گذاشت.
این فعال حقوق زنان خاطرنشان کرد: اگر مروری به قانون اساسی کشورمان و بخش حقوق ملت داشته باشیم و اگر دادگاه قانون اساسی در کشورمان تشکیل شده بود، اظهار نظر مسئولان در جایگاه رسمیشان به چالش کشیده می‌شد. و شخص در صورت ایجاد حساسیت در اذهان عمومی برای اظهار نظرهای شخصی، باید پاسخگو می‌بود.
به گفته وی هر چند که که هنوز در اجرای مطلوب قانون اساسی فاصله است ولی نمی‌توان به سادگی از این سند فرادستی گذشت و آن را نادیده گرفت.
گرامی زادگان با ابراز تاسف از برداشتهای شخصی برخی افراد که برنامه‌های توسعه‌ای کشور را به مخاطره انداخته و موجب دلسردی مردم می‌شوند تصریح کرد: برخي مسئولان و نمایندگان از تاثیر سخن خود در مجامع مطلع نیستند و نمی‌دانند با رسانه‌ای شدن بینش آنان، اسناد بالادستی در کشورمان چگونه مورد هجوم واقع می‌شود و اعتبارش را از دست می‌دهد و چه تبعات منفی‌ای در کشور به جا می‌گذارد.
وی با اشاره به بخشی از سند چشم انداز کشور در افق ۱۴۰۴ گفت: در متن سند مذکور آمده است که ایران کشوری است که باید ویژگی‌هایی داشته باشد چون توسعه یافتگي با تاکید بر مردم سالاری دینی، عدالت اجتماعی، آزادی‌های مشروع، حفظ کرامت و حقوق انسان‌ها و بهره‌مندی از امنیت اجتماعی و قضایی، برخورداری از سلامت، رفاه، تامین اجتماعی، فرصتهای برابر، نهاد مستحکم خانواده.
این حقوقدان تصریح کرد: اگر متن سند چشم انداز را با دقت بنگرید بی‌شک به معانی آن پی خواهید برد و اینکه باید در آینده چه اهدافی را در نظر بگیریم. سند مذکور آینده پیشروی ماست و عقبگرد از این اهداف عملی نادرست است.
گرامی زادگان در ادامه به بخشی از سیاستهای کلی برنامه چهارم توسعه جمهوری اسلامی ایران اشاره کرد و افزود: تقویت نهاد خانواده و جایگاه زن در آن و در صحنه‌های اجتماعی و استیفای حقوق شرعی و قانونی بانوان در همه عرصه‌ها و توجه ویژه به نقش سازنده آنان بخشی از سیاستهای کلی برنامه چهارم توسعه ابلاغی در حوزه امور اجتماعی، سیاسی، دفاعی و امنیتی است.
وی خاطرنشان کرد: وقتی چنین برنامه‌ای برای رسیدن به اهداف مهم در کشور تدوین می‌شود سخن گفتن از حذف و عدم نیاز به مهدکودک در کشور چه مفهومی دارد وقتی مهدکودک‌ها، ابزار توسعه یافتگی بوده و برای بیش از نیمی از سرمایه انسانی کشور که همان حضور زنان در اجتماع است را تامين مي‌كند.
گرامی زادگان با تاکیدبراینکه درخواست حذف مهدکودک‌ها بی‌توجه به کلان بودن برنامه‌های کشوری، سلب آسایش خانواده‌ها را فراهم کرده و اذهان را مشوش می‌کند افزود: وجود این ابزار به منظور رعایت حقوق زنان، مشارکت آن‌ها در اقتصاد خانواده، بهره‌گیری از آموزش کودکان در دوران قبل از دبستان و ارائه مهارت‌های لازم به آنان امری ضروری است.
این فعال حقوق زنان باتاکیدبراینکه تصمیم گیری به قصد حذف و ایجاد ممنوعیت و محدودیت، رفتار هرروزه ما در کشور شده است تصریح کرد: کسی از سازندگی و اصلاح و تغییر برای دستیابی به کیفیت بهتر زندگی انسان‌ها سخن نمی‌گوید.
وی ادامه داد: هیچکس از مادران و زنان نمی‌پرسد که نظر شما چیست؟ای مادر و ای پدر، هدفت از گذشتن فرزندت در مهدکودک چیست؟ چرا کودکت را پیش مادربزرگ و یا پدربزرگ نمی‌گذاری؟ اصلاً چرا کار می‌کنی؟ در خانه بمان و به سخن ما گوش کن چون ما خیر و صلاح تو را می‌خواهم.
به گفته وی هرخانواده آزاد است که بامشارکت اعضای خانواده درمورد فرزندان خودتصمیم بگیرد و برنامه‌ریزی کند به خصوص درشرایط کنونی که دغدغه محل آموزش بهتر وکیفیت در دوران مختلف آموزشی یکی ازمسائل مهم خانواده هاست.
گرامی زادگان باتاکیدبراینکه به جای حذف وغربی دانستن آموزش درهرمرکز و سازمان آموزشی، بهتراست به متون مناسب برای کودکان و درنظرگرفتن خواسته‌های کودکی آنان توجه کردافزود: بایداین عادت راترک کنیم که به جای پرورش خلاقیت با یک برچسب غربی بودن آموزش، تمام زحمات سالیان طولانی دلسوزان آموزش وپرورش رابه باد داد.
این فعال حقوق زنان تاکیدکرد: هیچ مرکز ویامهدکودکی به اجبار، خانواده‌ها به ویژه مادران راوادارنمی کند که فرزندش رابه مهدکودک بسپارد مادران خود دلسوزترند کما اینکه زنان بسیاری به رغم داشتن مدارج بالای علمی وشغل‌های ارزشمند، چندین سال کار خود راترک می‌کردند و تا رسیدن کودکشان به شرایط مطلوب و اطمینان بخش به کارخود بازنمی گردند اما حق این تصمصم گیری هم به خود زنان ونگاه وبینش آن‌ها برمی گردد.