چند خط میان زندگی

كتاب" در پايتخت فراموشي" به قلم محمد حسين جعفريان را  خواندم برخي آدمها مثل خالده فروغ وحسين دهباشي اشنا بودند برخي نا اشنا... اما آشنا ترين تصوير براي من " احمد شاه مسعود" بود مردي كه ماجراي  كتاب بزرگداشت نخستين سالگرد فوت اوست. نكته ديگر هم اشاره به پيكره هاي عظيم بودا به نامهاي صلصال وشمامه داردكه توسط طالبان تخريب شد. نويسنده اين دو مجسمه را خنگ بت وسرخ بت آشناي ادب فارسي ميداند . موضوعي كه به قلم عنصري شاعر عصر غزنوي به نظم در آمده است. اگر اين ادعا درست باشد ما اخرين نسلي هستيم كه تجربه مشتركي با مردمان دوردست تاريخ داشتيم .تجربه مشتركي با عنصري وناصر خسرو....تا امروزكه اين پيكره  ها تخريب شده اند..

* براي زنده ماندن يك تجربه مشترك تاريخي همين تصوير را هم بايد به خاطر سپرد