توسط محبوبه علی پور
| سه شنبه بیست و هفتم فروردین ۱۳۸۷ |
از بدبختی من است که هرگاه به تونزدیک میشوم نابود م میکنی .کاش توبرایم آتش ابراهیم بودی کاش من
ملکه برفی بودم .کاش تو اینقدر بزرگ نبودی وکاش من اینقدر مفلوک نبودم کاش تو اینقدر سکوت
نمیکردی ومن اینقدر سرشار از کلمات نبودم کاش تو اینقدر گرفتارنبودی ومن اینقدر تنها نبودم کاش تو
اینقدر بی نیاز نبودی ومن اینقدر محتاج نبودم .کاش...