توسط محبوبه علی پور
| دوشنبه بیست و یکم فروردین ۱۳۹۱ |
پایان تمام دردهاست
سر آغاز گرم ِ دستهای تو...
دستهای تو،
این دو رودخانه ی جاری
که دریاهای جهان را
سیراب می کنند!
(2)
شفا بخش و بی پروا
لبانِ معجزه ات
در من می شکفند،
چون باغی در آتش!
لبانِ تو...
بر گردن من...
حق بزرگی دارند
* انسیه موسویان