چند خط میان زندگی

چند روز پيش دوستي در گوگل پلاس بااشاره به حديثي از بزرگي آورده بود: در آخرالزمان افراد همچون غريقي دعا ميكنند واجابت نميشود.." راستش ازاين سخن بسيار غمگين شدم. چون تنها دلخوشي من هميشه اميد بوده است. اگر اين اميد كه دعاهايم اجابت  ميشود راازدست دهم ديگر چگونه ميتوانم زندگي كنم. ايا ايننقض سخن حق نيست كه ادعوني استجب لكم بخوانيد تاشما رااجابت كنم... 

* خدايا اين بنده ناتوان هميشه اميددارد كه ببينيش . حرفهايش را بشنوي ودستهايت هميشه روي شانه اوباشد .اين بنده هميشه به سنگيني وگرمي دستهايت محتاج است .حتي اگر افسد فاسدان كائنات باشد ...بازهم محتاج تووبودنت است .تنهايش نگذار...هيچوقت...اين بنده ازتنهايي وغربت ميترسد...