متولد اسفند 1330 در سبزوار و بزرگشده تهران؛ حسين قندي را ميگويم همان كه استاد مسلم تيتر ميخوانندش.
حسين قندي كه اول اسفند تولد اوست زماني كه در سال 1349 ديپلم گرفت و وقتي براي بار دوم در كنكور دانشگاه شركت كرد، از بين دو رشته زبان و ادبيات انگليسي و روزنامهنگاري دانشكده علوم ارتباطات اجتماعي، روزنامهنگاري را انتخاب كرد. در رگهايش از همان ابتدا واژهها قليان ميكردند، انگار براي همين كار به دنيا آمده بود شايد خيلي پيشترها كه وارد دانشگاه شود دستي به قلم داشت. آن زمان كه در يك گروه تحقيقاتي كه قرار بود مطالب روزنامه كيهان را از سال شروع اين روزنامه (1321) تا سال (1349) بهصورت كوتاه و خلاصه چاپ و منتشر كند، مشغول به كار شد و به خلاصه كردن سرمقالهها دلگرم.
خودش ميگويد اين دوره بسيار كمك كارش بوده، ذهن روزنامهنگارانهاش را فعال و قلمش را حركت داده است.
قلم كه در دستش چرخيد ديگر درخت عمرش با نوشتن پابرجا و جاودانه شد. اولين نوشته قندي در رسانهها در كيهان هوايي چاپ شد؛ سرمقالهاي بود درباره روابط ايران و هند در سال 1351.
بعد از اتمام آن دوره (1351) موسسه كيهان تصميم به چاپ نشريهاي براي دو قاره (آمريكا و اروپا) گرفت و قرار شد كيهان هوايي را همان گروه تحقيقاتي منتشر كند. قندي معاون سردبير شد و بيشتر از آن مسووليت بخش سياسي نشريه را نيز برعهده گرفت.
اولين نوشته حرفهاياش را هم براي همان كيهان هوايي نوشت. قندي بعد از مدتي به روزنامه كيهان آن زمان و سرويس شهرستانهاي اين روزنامه نقل مكان كرد. زماني هم در بخش فرهنگي- اقتصادي كيهان فعال بود تا اينكه در سال 1354 به دوره خدمت فراخوانده شد اما پس از آن به آمريكا رفت و در رشته مديريت بينالملل، دوره كارشناسيارشد را گذراند و يكسال پس از انقلاب اسلامي ايران عزم وطن كرد.
براي قندي عاشق ايران؛ چه بسا از دست دادن رويدادهاي انقلاب تلخ بود چون قلب حسين براي مردم كشورش ميتپيد، پس طاقت نياورد و خيلي زود راهي وطن شد. اگرچه ميتوانست مثل بسياري ماندن را به برگشتن ترجيح دهد.
برگشت و دوباره به سراغ كيهان هوايي رفت تا سال 1372 و بعد روزنامههاي كيهان، ابرار، اخبار، انتخاب و ... و بالاخره جامجم در سمتهاي مختلف مشغول به كار نويسندگي و ايفاي مسووليت شد. جدا كه تيترهايش به يادماندني است. قندي علاوهبر آنكه دستي در مطبوعات داشت در دانشگاه علامهطباطبايي و مركز مطالعات و تحقيقات رسانهها كه امروز نام ديگري گرفته است آموختهها و تجربياتش را در اختيار دانشجويانش قرار ميداد. الان مدتي است كه قندي ديگر تدريس نميكند به دلايلي البته.
حسين قندي علاوهبر فعاليت حرفهاي در رسانهها به تاليف آثار مختلفي نيز دست زد كه بسياري از آنها منابع كارشناسيارشد و دكتراي حوزه علوم ارتباطات به حضور در رشته روزنامهنگاري است. از جمله آثار وي ميتوان به كتاب روزنامهنگاري نوين و مقالهنويسي در مطبوعات اشاره كرد. كتاب روزنامهنگاري تخصصي هم حاصل چندين سال تدريس و تجربه حرفهاي اوست كه گام موثري در درك پايهاي و مقدماتي از مطبوعات تخصصي، نحوه انتشار و فعاليت ثمربخش براي دانشپژوهان ارتباطات و بهخصوص روزنامهنگاران است.
اين كتاب دربرگيرنده تاريخچهاي از مطبوعات تخصصي در جهان و ايران، گستره معنايي اينگونه مطبوعات، شكل، قالبها و محتواي موجود در زمينه روزنامهنگاري و انتشار نشريه است. قندي به دنبال برآورده شدن دو هدف اين كتاب را تاليف كرده است؛ نخست ارتقاي دانش تخصصي روزنامهنگاران و دوم توجه بيشازپيش به مقوله اقتصاد نشريات به عنوان يكي از عوامل ماندگاري مطبوعات. اما تخيل در روزنامهنگاري: شش گزارش و يك سفرنامه هم حاصل تجربيات حسين قندي است كه درباره نقش تخيل، ذهنيت داستانپردازانه و خلاقيت ذهني در روزنامهنگاري سخن گفته و بر آن است تا فنون پرورش خلاقيت ذهني و تخيل را آموزش دهد. همچنين نمونههايي عيني از روزنامهنگاري متخيل از مطبوعات جهان و گزارشهاي نويسنده در كتاب درج شده است. اين استاد روزنامهنگاري درباره اخلاق و رفتار رسانهاي معتقد است: شخصي كه وارد حرفه روزنامهنگاري ميشود، خود به خود پايبند اصول و قواعدي ميشود كه به اتكاي آن اخلاق كاري براي فرد قابل تعريف خواهد بود. در شغل روزنامهنگاري و مطبوعات افراد بايد با اصول كاري آشنا باشند و با پذيرفتن آن اصول، پا به اين عرصه بگذارند.
این مطلب را در ضمیمه شرق بخوانید....