برش اول:
چند روز است که کتاب غذا خدا زن را میخوانم که در نسخه من عنوانش شده غذا.دعا وعشق!
چند روزی حالم خوب بود واز فراز وفرود های زندگی کمتر رنجیده بودم .اما امروزحالم بدشد...فکر میکنم این زن حق داشته خوشحال باشد امکان وفرصت سفر را داشته هر کشوری هم که میخواسته ومیرفته احترام میکردنند... انسان به احترام ومحبت نیاز دارد ونه چیز بیشتر چیزی که ما دیگر نمیبینیم..
برش دوم:
به گمانم فلسفه ایجاد شرکت تعاونی مسکن ادارات از آغاز تلاش برای خانه دار شدن کارکنان بدون مسکن بوده است تا با استفاده با تسهیلات مناسب صاحب سر پناه شوند اما امروزه اغلب این شرکتها چنین خاصیتی ندارد. شده اند نوعی سرمایه گذاری برای افراد خاص..امروز همین حرف را به یکی از مسولان این شرکت گفتم...گفتم که: این شرکتها برای امثال من حکم همین شرایط کنکور رادارند .۶۰ هزار تومان دفترچه میگیریم وکنکور میدهیم وبعد سر امتحان یه تی تاپ میخوریم ورد میشویم. ۱۵ سال است من رد میشوم..
گفتم: اصلن به هیچکدامتان اعتماد ندارم ونمیخواهم شرکت کنم دراین جلسات وانتخابات.. جلوی چشمانش هم رای را نوشتم با اعتراض گفت: نک رای ننویس ..رایم را که چند اسم داشت جلوی چشمش گرفتم وگفتم: نمیخوام به کس دیگه ای رای بدهم...