کاوه عزیزم !سلام .امروز نامه نوشتم بگویم یک نامه هم برای خواهرت فریده بنویس .این روزها حالش خیلی خوب نیست. میدانی این دوسه سالی که تو به کسوت آزادگی در آمدی محله وزندگی برای " فریده " خیلی فرق کرده . حالا اسم کوچه اسم شوهرش آرش شده و مغازه کتابفروشی حاج آقا شده زرگری برادرشوهرش اردوان. چند هفته است که اردوان پیله کرده با او ازدواج کنه . اما فریده ازش متنفره . فریده دیشب می گفت: " وقتی از جلوی مغازه اردوان رد می شم دلم میگیرد . اون لیاقت " برادری شهید " رو نداره .منم لیاقت همسریش رو نداشتم .اگه لایق بودم الان " آرش " زنده بود....کاش به جای آرش اردوان میمرد. میدونم حیف شهادته براش ...اما کاش میمرد. من هم زن آرش نبودم اما اون زنده بود ..."
میگفت : خوش به حال آسیه خانوم که شوهرش قطع نخاعیه ..خوش به حال فرشته خانوم که شوهرش شیمیاییه ..کاش "آرش "یود .اماقطع نخاغ بود... شیمیایی بود. امازنده بود من تا قیامت کنیزیش رو میکردم....
فریده میگفت: هر روز وهرشب غصه هام بیشتر میشه دلم میخواد از اینجا برم .برم جایی که به شهیداشون اینجوری افتخار نکنن ..نفروشنشون و جواز کسب و زندگی بگیرن....
کاوه جان ! یه نامه برای فریده بنویس اون تنهایه.. خیلی تنهایه.....
همیشه چشم به راهت آذر تو