تقاضاي پنج فعال اجتماعي برای عفو محيط‌بان دنا
معصومه ابتكار، احمد مسجدجامعي، اسماعيل كهرم، فاطمه چهل‌اميراني (همسر شهيد باكري) و ژيلا بديهيان (همسر شهيد همت) در نامه‌اي خطاب به اسماعيل رضايي، پدر مرحوم مجتبي رضايي كه در سال 87 توسط يك محيط‌بان در منطقه دنا كشته شد، از او درخواست كرده‌اند اين محيط‌بان را عفو كند.
متن كامل نامه به اين شرح است:
جناب آقاي اسماعيل رضايي
پدر عزيز، معلم رزمنده و خستگي‌ناپذير
ضمن تسليت ضايعه غم‌انگيز درگذشت فرزند برومندتان، نامه شما به مقام معظم رهبري را خوانديم و سخت متاثر شديم؛ از رنجي كه كشيده‌ايد، از داغي كه بر دل داريد و كيست كه نداند داغ پسر رعنا و رشيدي چون مرحوم مجتبي رضايي چه ضايعه دردناكي است بر پيكر يك خانواده كه گاه زمين و زمان هم تاب تحمل اشك‌هاي مادرش را ندارد.
سخت است عمري را به مبارزه با دشمن بعثي بگذراني و بعد از آن با كوله باري از زخم‌ها و خاطره‌ها به كلاس‌هاي درس بازگردي تا جواناني براي فرداي اين ملك تربيت كني.
خوب مي‌فهميم چه رشادت‌ها كرده‌اي و خدا را گواه مي‌گيريم وقتي نامه شما را خوانديم، گويي آن مصايب را تجربه كرديم. شايد به همين دليل به خود جسارت نگارش اين نامه را داديم.
آقاي رضايي، پدر عزيز
در نامه خود به آيت‌الله خامنه‌اي اشاراتي در مورد سنت‌هاي رايج در بويراحمد داشته‌ايد كه به تمامي در مقابل آنها ايستاده‌ايد. ما همين جا از شما سپاسگزاريم كه به جاي نابودي خانواده، بستگان و خويشان مقتول، براي اولين بار در تاريخ آن قوم حتي يك برگ كاغذ نيز از خانواده قاتل به آتش كشيده نشد. قدردان شماييم كه بزرگوارانه توصيه كرديد به پدر يا برادران قاتل نبايد بي‌احترامي شود. شايسته بود اقدام شما كه خانواده‌اي فرهنگي هستيد و همه چيز را به قوه‌قضاييه سپرديد.
شما مقام معلمي را در اينجا تكميل كرديد كه توانستيد مقابل اين رسوم نادرست بايستيد و جوانان رشيد قوم را، به خويشتن‌داري و پذيرش قانون واداشته‌ايد؛ كاري كه تنها از يك انسان فرهنگي و مقيد به قانون و شرع برمي‌آمد و بس.
جناب رضايي
تقاضايي مي‌كنيم كه يقين داريم در صورت اجابت، نام شما نه تنها در بلنداي تاريخ قوم بلكه در تاريخ كشور ثبت خواهد شد. شما امروز در مقام يك رزمنده، يك معلم، يك پدر و يك مسلمان شيعه مي‌توانيد، با گذشت از خون اين شكاربان ناآگاه، به مناسبت در پيش بودن اعياد مبارك قربان و غدير به فرزندان ايران درس صلح، دوستي و عفو دهيد.
آقاي رضايي
ما آنچه كه مي‌گوييم نه براي حمايت از قاتل فرزند شماست، بلكه براي آن است كه در مقطع كنوني احساس مي‌شود كشورمان بيش از هرچيز نيازمند گذشت، همدلي و سرمشقي از يك معلم فداكار در كتاب‌هاي درسي و تاريخ آينده دارد.
اكنون اختيار قصاص يا عفو تمامي بر عهده شماست و ما از خداوند مسئلت داريم شما را در اين تصميم ياري
و سرافرازي شما را روز افزون فرمايد.
* بیایید ماهم زیر این نامه را امضا کنیم