چند خط میان زندگی

از روزهای دور خبرنگاری تا این روزها که  نویسنده ام

  • صفحه اصلی
  • پروفایل
  • آرشیو
  • عناوین مطالب

توسعه ناهگون و نسلی که نابود میشود

توسط محبوبه علی پور | دوشنبه هجدهم مهر ۱۳۹۰ |

 

دکتر مصطفی اقلیما : سالهاست که باتوجه به گسترش روز افزون  زندگی شهری درجهان،  مادران ناگزیر به حضور در عرصه های اقتصادی شد ه اند ند تا در کنار پدران ، در تامین نیاز خانواده سهیم باشند.  گرچه این مشارکت میتواند نتایج  موثری در رشد خانواده  وتوسعه جامعه داشته باشد اما بنابر اعتقاد گروهی نیز به دلیل حذف مادر ؛ از چرخه تربیتی فرزندان یا کمرنگ شدن این نقش ، منجر به بروز آسیبهایی در آینده  طفل می شود. البته کشورها وجوامع راهکارهای گوناگونی رابرای کاهش صدمات احتمالی  اشتغال مادران در پیش گرفته اند. چنانکه درجوامع پیشرفته که اشتغال مادران دیرپاتر وبیشتر است خدماتی خاص   از سوی دولتها برای  حمایت از  مادران  شاغل  در نظر گرفته می شود .چراکه مادران پرورش دهندگان نسلهای آینده هستند. همچنین قرار است ، فرزندی که از درون این خانواده هابه جامعه وارد می شود سالها به عنوان نیروی انسانی موثر ؛ به جامعه خدمت کند. علاوه برآن  ، این فرزند که در شرایط مناسب وبه دور از فشارهای روحی وروانی پرورش یافته ؛ فردا درجامعه نیز فردی سالم وآرام است که جامعه خود را نیز گرفتار فشار وآسیب نمیکند. این درحالیست که اگر در جامعه ای   مادری را که ناچار  از   مشارکت اقتصادی است  حمایت نشود  . این مادر ناگزیر به تحمل فشارها ومسوولیتهای متعدد است بنابراین فشارها ودشواریهای خود  را به دیگر اعضای خانواده نظیر همسر وفرزندان منتقل میکند.اینگونه شاهد خانواده های آشفته وپرتنش هستیم که میتواند خاستگاه آسیبهای گوناگون باشد.  درجامعه مانیز گاه شاهد چنین خانواده هایی هستیم ؛ خانواده هایی که اگر یک ساعت در روز کنارهم هستند وصحبت میکنند ، بیشتر به یکدیگر تهاجم وتحکم میکنند. والدین اینگونه خانواده ها که ساعتها از فرزندان خود دور هستند درهمین فرصتهای اندک به فرزند امرونهی میکنند که" درست را بخوان؛ اینقدر تلویزیون نگاه نکن..."اما مدتی با فرزند ان نمی نشینند تا از  مسایل ومشکلاتش آگاه شوند. زیرا  دراین چرخه پرتنش هیچگاه افراد همدیگر رانمیشناسند واز مسایل هم مطلع نمی شوند ، چنانکه امروز در اطراف  ما حتی افراد  موفق وکارآمدی  را میبینیم که اقرار میکنند حال که فرزند ما 15 سال شده ما طی این سالها  15 بارهم با هم صحبت نکردیم. به این ترتیب وقتی والدین ناگزیر به اشتغال وحتی چند پیشگی هستند فرصتی برای تعامل با  فرزندان ندارند.زمانی نیز که   چنین فرصتی نباشد  والدین نمیتوانند لحظه لحظه رشد فرزند را تجربه کنند پس فرصت شناخت وی را نیز نخواهند داشت.   . به هرحال امروزه که برخی مادران ناگزیر از مشارکت اقتصادی هستند ، دولت نیز باید خدمات بیشتری به این مادران بدهد تا چنین خانواد هایی که سهمی موثر در توسعه کشوردارند  کمتردچار مشکلات شده وبیشتر در رفاه باشند.

مشخصات وب
چند خط در میان زندگی .... ازروزگار کاغذی یک زن
آرشیو وب
  • بهمن ۱۴۰۱
  • مرداد ۱۳۹۷
  • آبان ۱۳۹۶
  • شهریور ۱۳۹۶
  • مرداد ۱۳۹۶
  • تیر ۱۳۹۶
  • دی ۱۳۹۵
  • مهر ۱۳۹۵
  • مرداد ۱۳۹۵
  • تیر ۱۳۹۵
  • خرداد ۱۳۹۵
  • اردیبهشت ۱۳۹۵
  • فروردین ۱۳۹۵
  • اسفند ۱۳۹۴
  • بهمن ۱۳۹۴
  • دی ۱۳۹۴
  • آذر ۱۳۹۴
  • آبان ۱۳۹۴
  • مهر ۱۳۹۴
  • شهریور ۱۳۹۴
  • مرداد ۱۳۹۴
  • تیر ۱۳۹۴
  • بهمن ۱۳۹۲
  • دی ۱۳۹۲
  • آذر ۱۳۹۲
  • آبان ۱۳۹۲
  • مهر ۱۳۹۲
  • شهریور ۱۳۹۲
  • مرداد ۱۳۹۲
  • تیر ۱۳۹۲
  • خرداد ۱۳۹۲
  • اردیبهشت ۱۳۹۲
  • فروردین ۱۳۹۲
  • اسفند ۱۳۹۱
  • بهمن ۱۳۹۱
  • دی ۱۳۹۱
  • آرشيو

B L O G F A . C O M

تمامی حقوق برای چند خط میان زندگی محفوظ است .