استیو جابز درگذشت.
این کلمات به طور مسخره ای این روزها ساده اند. برای مردی مثل جابز باید کلمات بزرگتری را پیدا کرد. من هیچ یک از محصولاتی که جابز دستی درتولید آن داشته را ندارم. اما این مرد همیشه برای من خاص بوده است . مردی که زندگی را خوب میشناخته وخوب هم نقش افرینی کرده است. برایم هم مهم نیست که چه ملیت ودینی داشته یا به قول دوستانی آخرتش چگونه است؟ برای من فقط همین آدم وهمین اسم مهم است که بتواند یک روز یک حس خوب را به تو بدهد.. حس اینکه انقدر توانمند شوی تا دنیا را تکان دهی....
واما به جابز:
همیشه دلم میخواست انقدر قوی بودم که میتوانستم مثل تو زندگی کنم. از سختی ها نترسم و با هر غمی زانوهایم خم نشود.. دلم میخواست انقدر قوی باشم که هر روز صدها بار محکم پاهایم را روی شرایط دشوار بگذارم و آنها را با قوت خرد کنم... دلم میخواست مثل تو باشم .زندگی کنم تا جاودانه باشم....

واز جابز:
شاید مرگ بهترین اختراع زندگی باشد چون مأمور ایجاد تغییر و تحول است. مرگ كهنهها را از میان بر ميدارد و راه را برای تازهها باز ميكند. یادتان باشد كه زمان شما محدود است، پس زمانتان را با زندگی كردن به جای زندگی بقیه هدر ندهید.