توسط محبوبه علی پور
| سه شنبه یازدهم دی ۱۳۸۶ |
خوابهایم چهل وشش ساله اند
اندوهم بیش از آن قد کشیده است
من محکومم
محکوم
زنم
زن
مجرمی که جرمش را بر پیشانی دوخته است
و با دستان تو بخاک خوابیده
با دستان تو زیر نقطه ی انجماد می خندد
میترا سرانی اصل