چند خط میان زندگی

چند ماهی است عمل کرده ام. مثل بره ای تسلیم ناگزیر زیر تیغ رفتم تا توده ای که قرار بود روزی از پایم بیندازد را ازدرونم بیرون بکشم...بعد از چند ماه همچنان حالتهای پیش ازعمل رادارم...فکر میکنم دکتر یادش رفته تکه های ازتوده را بیرون بکشد...دکتر سونوگرافی که امین تر از دکتر متخصص  است  با دستگاهی درونم را میکاود ..چیزی نیس..پاکه پاکه حتی ردش هم نمونده..

اوبه جای من هم ذوق میکند.... دلم میخواهد زودتر از این شرایط خلاص شوم بشوم همان زن عادی عادی....زن بودن وقتی قرار است مشتی قرص را هر روز ببلعی حلاوتی ندارد....