توسط محبوبه علی پور
| دوشنبه ششم تیر ۱۳۹۰ |
بعد ازچندین ماه فیلتر شدن خانه ات امروز بار دیگر نعمت دیدار خانه ات به لطف تسامح دوستان فناوری میسر شد .ذوق میکنم از دیدن این پنجره اغلب بسته . صورتم را روی دیوارخانه ات می کشم . عطر رج رج آجرهایش را بی هراس وبیتامل به ریه هایم میکشم . من چقدر امروز خوشبختم... با انگشت دستی روی درگاه این خانه میکشم ...دلم میخواهد سرفروببرم میان باغچه ولای شاخه شاخه شمعدانی اش تا میتوانم هق هق کنم. من روزهاست پر اشکم .پر بغضم....وای که من چقدر امروز خوشبختم...