چند خط میان زندگی

بعضی حرفها وفکرها مثل یک کوسه زخمی مدام دنبالت می آید وذهنت را درگیر میکند .از این فکرهای سمج من .این چند روزه این است که چرا ما که اینقدر پافشاری داریم تا به همه بقبولانیم "خلیج همیشه فارس".خودمان در مراقبت وحفظ آن وطبیعت بکرش غفلت میکنیم؟ نمونه روشن آن مرگ دلفینها واین روزها مرگ مرجانهاست .آیا واقعا وقت آن نرسیده که به جای شعار از شعورمان استفاده کنیم ؟