مصطفی اقلیما:بحث زنان خیابانی از گذشته ها ودرجوامع مختلف وجود داشته ودارد. دلایل مختلفی در بروز این پدیده اجتماعی موثر است که میتوان به مسایل مادی واقتصادی ، سطح زندگی خانوادگی و مسایل روانی وعاطفی اشاره کرد. درجامعه ما.گرچه این مقوله درحد بحران نیست اما مسولان بنابر عللی سعی در انکار وکتمان وحتی نادیده گرفتن آن دارند .چنانکه به تازگی به نقل از مسوولی در رسانه ها اعلام شد؛ تهران صد زن خیابانی دارد. که این آمار براساس استانداردهای جهانی بررسی آسیبهای اجتماعی مناسب شهری 12 میلیونی نیست. به هرروی اعلام همین آمارها نشان ازاین دارد که مسولان ما به این مساله توجهی ندارند واین مساله اجتماعی را جدی نمیگیرند. این درحالیست که در حال حاضر میتوان گروههای متعددی از زنان خیابانی را درجامعه دید.که به گونه های مختلف فعال هستند. اگر امروز ما آماری از این زنان نداریم یا به برنامه ریزی برای ساماندهی آنان نمی اندیشیم به این دلیل است که ما حضور آنان را درجامعه نپذیرفتیم .اگر امروز مسوولی ادعا میکند تعداد اندکی زن خیابانی وجود دارد یعنی اینکه در زمینه مشکلی وجود ندارد و امارما صفر است . اگر اینگونه است چرا نسبت به وضعیت عفاف وحجاب حساسیت نشان میدهند؟ چرا نگران آسیب اجتماعی ودختران فراری هستند؟به هرحال گرچه نمیتوان منکر وجود آنان شد اما این افراد خود قربانی جامعه و شرایط محیطی شده اند که در این زمینه اغلب رد پایی از مردان مشهود است .چنانکه بابررسی وضعیت این زنان در می یابیم آنها زمانی به صورتهای مختلف تحت ظلم مردی یا مردانی قرار گرفته اند .زیرا هیچ زنی دوست ندارد با شرایطی نظیر این افراد زندگی کند. زنانی به این ورطه می افتند که یا خود معتاد هستند ورها شده اند یا از سوی مردی مورد خشونت قرارگرفته اند وبه این معضل گرفتار شده اند..
بنابراین جامعه باید با ساماندهی این گروه آنها را حمایت کند که بارها وبارهای دیگر مورد خشونت مردان قرار نگیرند. اما متاسفانه ما برنامه های کار آمدی برای ساماندهی این زنان نداریم. اغلب نیز چون راهکاری نداریم این مقوله را شخصی دانسته وتحفص وبررسی از آن را ضروری نمی بینیم. از این رو .سالهاست که وعده اسکان وساماندهی این افراد مطرح می شود اما درعمل هیچ حمایتی از آنان وجود ندارد. درحالی که باید با برنامه ریزی علمی به ساماندهی وحمایت از آنان پرداخت.