توسط محبوبه علی پور
| یکشنبه یکم خرداد ۱۳۹۰ |
امروزبه طور غیر منتظره ای اینترنت با من مهربان بود وبی هیچ عشوه ونازی با گشاده رویی صفحات اش را برایم می گشود ومن حس خوب ازادی و زندگی را تجربه کردم .باشادمانی تمام این صفحاتی را که ماهها ازدیدنش محروم بودم گشودم دلم میخواست تک تک این صفحات را بعد از ماهها در چشمم قاب کنم وبرای دوستان بنویسم... دددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددد.......
* مصطفی مستور دریکی از کتابهایش دراختصار دوستت دارم مینویسد د د