* دکتر مصطفی اقلیما :به طور کلی در جهان مقوله ای به نام " ازدواج اینترنتی " وجود ندارد وانچه به این نام مرسوم است در واقع سایتهای برای دوستیهای موقت است.؛ دراین شرایط افراد نیز توقع ازدواج ورابطه پایدار راندارند .اینگونه در سایتهای خاص ، افراد با ذکر شرایط ویژه به دنبال رابطه با جنس مخالف می باشند .
درکشور ما نیز درحقیقت انچه به عنوان " سایتهای ازدواج اینترنتی " رایج شده است ؛ همین وضعیت را دارد. اما چون براساس قوانین کشور، با قید "دوستیابی " امکان ادامه فعالیت را ندارند با پوشش " ازدواج" ظاهر می شوند. البته در فرهنگ ایرانی به طور معمول خانواده ها وافراد تمایلی به چنین ازدواجهایی را ندارند زیرا هر فردی که شرایط مناسب ازدواج راداشته باشد ؛ خانواده واطرافیان زمینه ازدواج وی را فراهم میکنند .بنابراین افراد نیازی به حضور در سایتهای مجازی همسریابی ندارند .اینگونه ، افرادی به این سایتها ، وارد می شوند که بنا بر مسایلی توان همسریابی در فضای واقعی راندارند. چنانچه ازدواجی نیز رخ دهد پس ازمدتی به شکست می انجامد ، حتی اگر دوام یابد به دلیل آن است که طرفین به دلیل مشکلات ناگزیر به ادامه هستند ونشانه توفیق این ازدواجها نیست.
همچنین ، گاهی اوقات برخی مسولان ، سازمانها یا نهادها با اعلام آمارهای شکست در این ازدواجها ؛ نسبت به این مساله هشدار میدهند. این درحالیست که در واقع ما اطلاعات وآمار دقیقی در این زمینه نداریم ونمیتوانیم این داده ها را مستند بدانیم.
اما واقعیت این است ، درشرایطی که ازدواجهای معمول ومرسوم ما که واسطه پیوندش اطرافیان هستند وطرفین نیز پس از چند جلسه گفتگو و معاشرت زندگی مشترک را آغاز میکنند ، 25 تا27 درصد به طلاق ختم می شود وبیش از نیمی از طلاقها در سالهای نخست زندگی رخ میدهد . حال چگونه میتوان به ازدواجی که درفضای مجازی شکل گرفته امید داشت؟
نکته دیگر اینکه ، ازدواج معامله نیست که دوفرد با ذکر چند شرط ظاهری نظیر رنگ مو و چشم یا مسایلی از این دست در اینترنت بتوانند شریک زندگی مناسب خود را بیابند. برای ایجاد یک زندگی مشترک ، افراد باید با هم صحبت کنند ، همدیگر را بشناسند وبه تفاهم برسند اما در فضای مجازی چنین فرصتهایی وجود ندارد. بازهم تاکید میکنم ، واقعیت " ازدواجهای اینترنتی " همان دوستیابی است .برای نمونه مردی که متاهل است سعی میکند در این شرایط روابط تازه ای را تجربه کند یا پسرانی که شرایط ازدواج راندارند وبه دنبال رابطه با زنان بزرگتر از خود هستند به این سایتها رو می اورند.زیرا اگر افراد شرایط مناسب ازدواج را داشته باشند میتوانند همسر مناسب خود را در محیط کارو زندگی پیدا کند. حتی اگر پیر مرد هفتاد ساله ای باشد ؛ اطرافیان زمینه ازدواج وی را مهیا میکنند بنابراین ، افرادی که در سایتهای همسریابی حضور دارند ، کسانی هستند که دارای محدودیتها ومشکلاتی هستند .
مساله دیگر اینکه ، چون در شرایط واقعی امکان روابط میان پسران ودختران وجود ندارد. برخی از آنها با ساده انگاری به این سایتها روی می آورند تا به ظن خود همسر مناسبشان را بیابند. درحالیکه ، روابط در چنین سایتهای اغلب به ازدواج منجر نشده ودر همان روابط موقت ختم می شود . روابطی که میتواند آسیبهای بسیاری را برای این افراد به همراه داشته باشد.