توسط محبوبه علی پور
| یکشنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۸۶ |
این روزها آدمهای رنگارنگی به هر بهانه به زندگی روزمرده مان سرک میکشند ومی مانند ویا می گذرند.آدمهایی مثل خودمان وامانده وحیران .که به راحتی با این زندگی مرداب وار جفت وجور شده ایم .اما دیگرانی هم هنوز هستند که حکایت ونوایی دیگر دارند.آدمهایی که دیدن وشنیدن از آنها .این روزها واقعه غریبی است .واقعه ای حتی شاید نا آشنا.

پ.ن: این مقدمه ای است که برای مطلب دیدار از مادر شهید صیاد شیرازی نوشته بودم وامااز آن حذف شد.پس همین جا مینویسم.
پ.ن۲:عکس هم مال خودم است .